3. Τα μπλούζ της Δεσκάτης


Δεσκάτη Ομηρική Πολιτεία

γ Οδυσσείας  Τὰ ἐν Πύλῳ.

Ἠέλιος δ’ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην,
οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον, ἵν’ ἀθανάτοισι φαείνοι
καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν·
οἱ δὲ Πύλον, Νηλῆος ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,
ἷξον· τοὶ δ’ ἐπὶ θινὶ θαλάσσης ἱερὰ ῥέζον,
ταύρους παμμέλανας, ἐνοσίχθονι κυανοχαίτῃ.
ἐννέα δ’ ἕδραι ἔσαν, πεντηκόσιοι δ’ ἐν ἑκάστῃ
εἵατο, καὶ προὔχοντο ἑκάστοθι ἐννέα ταύρους.
εὖθ’ οἱ σπλάγχνα πάσαντο, θεῷ δ’ ἐπὶ μηρί’ ἔκηαν,
οἱ δ’ ἰθὺς κατάγοντο ἰδ’ ἱστία νηὸς ἐΐσης 
       10
στεῖλαν ἀείραντες, τὴν δ’ ὥρμισαν, ἐκ δ’ ἔβαν αὐτοί·
ἐκ δ’ ἄρα Τηλέμαχος νηὸς βαῖν’, ἦρχε δ’ Ἀθήνη.
τὸν προτέρη προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

Απόφαση ΦΕΚ, διορισμός στην Δεσκάτη Γρεβενών δυσπρόσιτα, Αύγουστος του 2000.

-Να ζητήσεις απόσπαση, λέει η μητέρα μου, είναι εξορία, έχεις μικρό παιδί, ο μισθός σου θα πηγαίνει στο νοίκι και στις βενζίνες. Να ζητήσεις απόσπαση, αυτό κάνουν όλοι.

-Αν ήτανε να κάνω αυτό που κάνουν όλοι δεν θα ήμουν η κόρη του Λεωνίδα της απαντώ.

Θα πάω χωρίς να ζητήσω τίποτα. Αναχωρώ.

Ένα αυγουστιάτικο πρωινό, πλατεία Δεσκάτης να ψάχνω το σχολείο,  σπίτι ξενοδοχείο κατάλυμα προσωρινό , με ένα μακρύ φόρεμα, καπέλο και μια βαλίτσα στο χέρι να κρατώ.

-Που είναι το σχολείο ερωτώ τον πρώτο περαστικό που συναντώ.

-Το σχολείο είναι πιο κάτω στον παράλληλο δρόμο, μου απαντά , αλλά εδώ κοντά είναι ο λυκειάρχης και μπορεί να σας βοηθήσει καλυτέρα σε αυτό που ζητάτε.

Μου δείχνει την είσοδο από μία καφετερία πανσιόν.

Ανοίγω την πόρτα και κοιτάζω γύρω μου. Μια παρέα συνομιλούσαν σε μια μικρή «εκατόμβη» ταύρων  νόστιμων μηρών σε ένα τραπέζι γωνιακό.

Ακούω μια φωνή να με καλεί, από ένα πρόσχαρο ανοικτόχρωμο άνθρωπο χαμογελαστό.

-Εσύ θα είσαι η καινούργια καθηγήτρια μου λέει, κάθισε να σε κεράσουμε.

Είμαι ο Τηλέμαχος ο λυκειάρχης.

-Τηλέμαχος ερωτώ  έκπληκτη , υπάρχει τέτοιο ΟΝΟΜΑ εδώ;

Απορεί , που απορώ και του εξηγώ, τι μου θυμίζει η ομήγυρης που συναντώ.Τον ΤΗΛΕΜΑΧΟ που βρίσκει τον Νέστορα  σε συμπόσιο ομηρικό  όταν ταξιδεύει για την Πύλο και την Σπάρτη.

Μένει άναυδος

-Αν και φιλολόγος δεν το είχα σκεφτεί έτσι σε χρόνο ενεστώτα σύνδεση με τον παρατατικό.

Βρήκα σπίτι καινούργιο όμορφο απέναντι από το δημαρχείο, γνώρισα τον δήμαρχο τον νομάρχη τον δάσκαλο τον γυμνασιάρχη  τα παιδιά τους ανθρώπους τα πουλιά  ποτάμια ρυάκια της κωμόπολης και άλλα έβια όντα  και πτηνά πτερωτά.

Το βράδυ στο  μπαράκι  με μπαλάντες και μπλούζ  της πλατείας δύο πολύ συμπαθητικών νεαρών  παιδιών , ο συνάδελφος μου ο γυμναστής  με ενημέρωσε για πολλά θέματα του σχολείου και της περιοχής . Είχε 15 χρόνια εκεί. Θα συζητούσαμε πολλά και στην συνέχεια γύρω από το τζάκι που  το κτίριο της πλατείας  διέθετε και μια φωτιά .

-Όταν κατέβηκες μου είπε από το αυτοκίνητο  σε είδα αμέσως, νόμισα πως ήσουν ηθοποιός και κατά λάθος βρέθηκες εδώ χάνοντας τον δρόμο.

-Ίσως απάντησα, η υπέροχη δασκάλα μου η Ρούλα η Πατεράκη να κατώρθωσε να μου διδάξει την τέχνη του ήθους και του φωτός σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα που ήμουν κοντά της, αλλά νομίζω πως δεν έχασα τον δρόμο μου. Περνάει ακριβώς από εδώ με το πρώτο  διάσημο Ομηρικό Όνομα που συναντώ.

Διδυμότειχο Θεσσαλονίκη Δεσκάτη  ομηρικά μπλουζ

Από τις αναμνήσεις μιας μπλόγγερ

Ροκ Διαδικτυακή Οδύσσεια

συνεχίζεται

Advertisements

2 thoughts on “3. Τα μπλούζ της Δεσκάτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s