5. Η ιστορία ενός καπέλου


καπέλο Ομηρική Πολιτεία

Οι μουσικοί του φόβου

Ιανουάριος του 2014, περίπατος στην νέα παραλία ανασκευασμένο  τσιμεντένιο πάρκο της Θεσσαλονίκης  χωρίς μία Μούσα  και ένα άγαλμα από την Ελληνική μας Μυθολογία Μυθιστορία. Βόλτα με τον Αχιλλέα.

Ένας ήχος από κιθάρα και βιολί έφθασε στα αυτιά μας ώτα μας ευήκοος. Πλησιάσαμε και είδαμε πως ακουγόταν από ένα παγκάκι. Τρείς πλανόδιοι μουσικοί  έπαιζαν  με την Λύρα του Απόλλωνος σε νέα  διασκευή  μεταομηρική εκδοχή.  Εμπρός ένα καπέλο  επαιτείας  για την οικονομική συμπαράσταση της μουσικής  κομπανίας.

Συνεισφέραμε    όπως έπρεπε συμφώνως  με την ομηρική περιγραφή . Τραβήξαμε και μερικές φωτογραφίες με την έγκρισή τους.

Σε ένα μουσικό διάλειμμα τους πλησιάζω και τους ερωτώ:

-Θέλετε να μας μιλήσετε για τα Ομηρικά Έπη και τους μουσικούς αοιδούς τους;

Είμαστε από την Ομηρική Πολιτεία και η συνέντευξή σας θα μεταδοθεί στο διαδίκτυο.

Αμηχανία  σιωπή……Ομηρικά Έπη Ομηρική Πολιτεία , λες και μιλήσαμε κινέζικα γιατί όπως γνωρίζουμε οι Ιάπωνες Ομηριστές ομιλούν πολύ καλά  τις ραψωδίες τις Ομηρικές. Τις απαγγέλουν απ΄έξω στο πρωτότυπο.

Περιμέναμε  λίγο να το σκεφθούν.  Κάθομαι δίπλα τους και ο διπλανός  μου λέει  με την  αντιομηρική αυδή.

-Μόνο στα μεγάλα κανάλια δίνουμε συνεντεντεύξεις …

Εκτιμώντας το χιούμορ του, του απαντώ,

-Τα μεγάλα  κανάλια μαζικής αποβλάκωσης και χειραγώγησης της κοινής  κυνής  γνώμης  ανήκουν στο Κτήσιππο

και παίρνουν εντολές και κατευθύνσεις από τον Αντίνοο.Εκεί ανήκετε;

Φαίνεται ακούστηκε κάπως τρομακτικό γιατί αμέσως έντρομοι αρχίζουν να μαζεύουν  τα μουσικά όργανα καθώς  μας πλησιάζει ο βιολιστής του  άστεγου μεταομηρικού παγκακιού ο Βασίλης……

Μας λέει πως η μητέρα του είναι φιλόλογος , καλή η Ομηρική Πολιτεία, αλλά δεν θέλουν να μιλήσουν  ούτε  και να ακούσουν  τις ερωτήσεις τουλάχιστον.

Τους έδωσα  μερικά χαρτιά από άρθρα της Ομηρικής Πολιτείας, το όνομα μας και τηλέφωνο και τους χαιρετίσαμε. Σεβόμαστε την επιθυμία τους και την επιλογή τους. Δεν θα δημοσιεύσουμε την φωτογραφία τους . Στην θέση τους  θα βάλουμε ένα άδειο καπέλο επαιτείας και τις ερωτήσεις που περιμένουν  απάντηση από θαρραλέους  μουσικούς του δρόμου με γνώμη και άποψη και  θέση και δεν φοβούνται να την καταθέσουν καθώς ζητιανεύουν ομηριστί.

1.Ποιος ο ρόλος της μουσικής και των αοιδών τραγουδιστών στα Ομηρικά Έπη;

2.Πότε ο Απόλλων, η συνείδηση του ανθρώπου, που δύσκολα βρίσκει νήσο και στεριά να γεννηθεί  και να στερεωθεί γίνεται  βέλος τόξο ή λύρα μουσική;

3.Τι χρώμα θα ξαναβάφανε την θάλασσα αν θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο;

5.Ποια είναι η διαφορά  Ίρου  Θερσίτη και Οδυσσέα;

6. Και τέλος τι  χρώμα έχει το καπέλο μιας   ζητιανιάς σε κάθε εποχή;

Από τις αναμνήσεις μιας μπλόγγερ

Ροκ Διαδικτυακή Οδύσσεια

12 Ιανουαρίου 2014 Θεσσαλονίκη

Ιστορίες καπέλων…συνεχίζεται

Advertisements

7 thoughts on “5. Η ιστορία ενός καπέλου

  1. Πουλήστε
    …..λένε οι καταπληκτικοί αοιδοί ΠΥΞ ΛΑΞ
    μαζί με τους φίλους μας τους αλήτες τα πουλιά,πουλήστε τα όνειρα σας τα ιδανικά σας την αξιοπρέπεια σας, την καρδιά σας για μια ψεύτικη μπριζόλα και λίγη κάλπικη σιγουριά…..

  2. ο Οδυσσείας…..ΠΥΞ ΛΑΞ ποδὶ κινήσας
    Ο Τηλέμαχος σκουντάει τον Πεισίστρατο στο πόδι για να φύγουν από την Σπάρτη

    ἡ μὲν ἄρ᾽ ὣς εἰποῦσ᾽ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,
    αὐτὰρ ὁ Νεστορίδην ἐξ ἡδέος ὕπνου ἔγειρεν
    Εἶπε, καὶ τράβηξε ψηλὰ στὸν Ὄλυμπο ν’ ἀνέβη.
    Κι αὐτὸς τὸ γιὸ τοῦ Νέστορα σκουντώντας μὲ τὸ πόδι,
    45 λὰξ ποδὶ κινήσας, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν

    π 233 Οδυσσείας
    Ο Μελάνθιος κλωτσάει τον Οδυσσέα στο ισχίον και τον βρίζει

    ὣς φάτο, καὶ παριὼν λὰξ ἔνθορεν ἀφραδίῃσιν
    ἰσχίῳ: οὐδέ μιν ἐκτὸς ἀταρπιτοῦ ἐστυφέλιξεν,
    ΛΕΞΕΙΣ ΟΜΗΡΙΚΕΣ
    …… σε μνήμες καταγραφής αναμνηστικές

  3. Συναφή άρθρα
    Θερσίτης
    Ποιος είναι ο ρακοσυλλέκτης της Ιλιάδος;

    Ο ποιμένας των λαών, σκηπτροφόρος ηγεμονικός Αγαμέμνων, ξεγελιέται στον αντικατοπτρισμό του καθρέφτη μέσα σε νήδυμο όνειρο του της δεύτερης προσοχής από το άγγελο του Διός γιατί παγιδεύεται στην εγωμανία του και την αρχομανία του.
    Ο όμοιος με τον Δία στην σκέψη, Οδυσσεύς αμήχανος προς στιγμή σταματά για να διαλογιστεί με την Αθηνά. Κατόπιν παίρνει το σκήπτρο και αναλαμβάνει δράση ενωτική ,και όχι αρχηγική, υποστηρίζοντας την αναγκαιότητα της ηγετικής αρχής στο στράτευμα της επιθετικής γραμμής.
    Καλεί τους αρχηγούς να γυρίσουν πίσω να μη τα παρατήσουν και τους οπλαρχηγούς να μην υποταχθούν άναλκεις σε μια μοίρα αποδοχής καταφρόνησης ,δειλίας, απτόλεμης υποταγής.
    Για δε τον ακριτομυθή Θερσίτη επιφυλάσσει ιδιαίτερο χτύπημα στην πλάτη με του λόγου του το ραβδί.
    Θερσίτης , Ίρος.
    Τα πιο ελεεινά πρόσωπα της Ιλιάδος και της Οδύσσειας.
    Κουτσομπόληδες, χυδαιολόγοι ,γλοιώδεις , τζάμπα μάγκες, θρασύδειλοι κακεντρεχείς ζηλόφθονες, συκοφάντες, άνανδροι , ανόητα προκλητικοί ,ανίκανοι ,διαβρωτικοί ,καβγατζήδες, φασαριόζοι , εριδοποιοί , περιφερόμενοι ρακοσυλλέκτες σε βάση ευτελή και σε νοητική αντίληψη χαμηλή. . Το χειρότερο είδος ανθρώπου πάνω στην γη. Το πιο άσχημο, καθώς ο Όμηρος υπέρ τούτου, συνηγορεί.
    Γιατί;
    Γιατί φέρουν σαν ψυχική νόσο , την κουβαλούν σαν βαριά μόλυνση,την έννοια του ουτιδανού, του τιποτένιου, του αναξιοπρεπούς , του χαμερπούς και το απλωμένο χέρι της επαιτείας, της δειλίας και της μικρόψυχης κακίας.
    Ο Οδυσσέας τους απεχθάνεται και τους περιφρονεί . Τους χτυπά εξοργισμένα μόλις τους δει.
    Ποια είναι η διαφορά του ζητιάνου Οδυσσέα με την δική τους την ζητιανιά;
    Μεγάλη.
    Ο πολυμήχανος δεν αισθάνεται “ζητιάνος” , δεν είναι ένα ανδρείκελο. Είναι βασιλιάς, δεν τον ξεχνά αυτό, όρθιος και μαχητής στα εύκολα και στα δύσκολα , με ότι όπλα διαθέτει πολεμά. Έχει την θέση, την ψυχική δομή ενός “βασιλιά”
    ότι ρούχα και αν φορά.
    Μειώνοντας τον εγωκεντρισμό μεταμφιέζεται για τις ανάγκες ενός ρόλου αλλά , τα λόγια του οι κινήσεις του, η συμπεριφορά του, η δράση και η αντίδραση του ,
    η στρατηγική του ανήκουν σε ένα ευγενή άνθρωπο, αριστοκράτη και πραγματικό πολεμιστή που δεν εκπίπτει στην κατηγορία αυτή.
    Αρχηγός των Κεφαλλήνιων και των άλλων γειτονικών Ιονίων νησιών με 12 κόκκινα πλοία , με τον κόκκινο μανδύα του παίρνει μέρος στην εκστρατεία αυτή παρ όλο που τον πόλεμο του κόκκινου πλανήτη Άρη θεού, καθόλου πολεμοχαρής δεν συμπαθεί.
    Δυστυχώς ο τύπος του νεοέλληνα στον χαρακτήρα του άκοσμου Θερσίτη έχει εγκλωβιστεί και νιώθει ζητιάνος και παρακαλά για ένα κοκαλάκι στην ουρά χωρίς υπερηφάνεια και της ανδρείας την ουσιαστική παλικαριά.
    Γυρεύει την ελευθερία του από άλλους και για μια ελεημοσύνη μνηστήρων και ένα δάνειο με δουλοπάροικους όρους , γελοίος, χρεωμένος Αρναίος στη πόρτα ενός παλατιού τους δυνάστες του παρακαλά και την τιμή του
    σε εκποίηση ξεπουλά .
    Ο κατάλογος των νεών γοργόφτερων νηών και των πολεμικών δυνάμεων σε αρίστη ομηρική περιγραφή Τρώων και Αχαιών.
    Η ιστορία επαναλαμβάνεται στους κύκλους της και στην σκακιέρα του κόσμου, στην παγκόσμια σκηνή στήνεται πάντα το σκηνικό ενός Τρωικού πολέμου γιατί κάποιοι κλέβουν την ομορφιά και κάποιοι φθάνουν στην άγαν υπερβολή.

    μηκέτ’ ἔπειτ’ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη,
    μηδ’ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, 260
    εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω,
    χλαῖνάν τ’ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ’ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει,
    αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω
    πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

    Να μη λένε Οδυσσέα , πατέρα του Τηλέμαχου αν σε ξαναβρώ να ανοηταίνεις θα σε αφήσω γυμνό με τις πληγές , φωνάζει στον Θερσίτη όταν αδυσώπητα τον χτυπά επειδή βρίζει τον αρχηγό ακόσμως και αμετροεπώς ο των Κεφαλλήνων, αρχηγός.
    Καθίσταται εύλογη η απορία του ομηρικού θεατή:
    Δεν είχε δικαίωμα να κρίνει τις πράξεις του στρατηγού ένας παρακατιανός;
    Ποιο ήταν το ανάρμοστο;
    Σαφώς ο κοσμήτωρ Ατρείδης δεν υπήρξε άψογος στην διαμάχη του με τον Αχιλλέα. Τον αδίκησε ,αργότερα μετανόησε για αυτό, του επιστρέφει τα δώρα και οι δυο συμπολεμιστές αγκαλιάζονται συγκινημένοι με βαριές τις απώλειες στων Αχαιών τον στρατό.
    Ο Νέστωρ, σοφός ρήτωρ αγορευτής προσπαθεί να διορθώσει την διάσπαση κατευναστικά στα στάδια τα αρχικά και ο Οδυσσέας καθόλου αρχομανής για την ενότητα πολεμά συνοδεύοντας την κόρη του Χρύση , και πηγαίνοντας στου Αχιλλέα την σκηνή για μια συνομιλία διαλεκτική.
    Ο πολυμήτις, είναι υπόδειγμα αρχηγού στην Οδύσσεια όταν αναλαμβάνει την ευθύνη της επιστροφής του και υπόδειγμα υπαρχηγού
    Subcomanadante στην Ιλιάδα όταν συνεργάζεται ενωτικα κάτω από τις διαταγές του Κοσμήτορος Αγαμέμνονος
    για την ανάγκη της νίκης και της καλή φήμης των Αχαιών.
    Δεν είχε κανένα δίκιο ο κακάσχημος Θερσίτης γιατί για να έχεις δικαίωμα στην κριτική οφείλεις να έχεις κρίση ,διάκριση και θέση όχι μόνο αντίλογο και το κυριότερο πρόταση και παρουσίαση έργου μετά αποδείξεων.
    Ο καθένας κρίνει και κρίνεται βάσει αυτού του αξιώματος και την δικαίας Θέμιδος για να μη καταλήγει Θερσίτης, Κίκονας ,Λαιστρυγόνες και Ίρος γυρολόγος , ΤΒ περσόνα ευτελείας, ΦΒ αντιρρησίας, παραθυράκιας σχολιαστής, θορυβοποιός και ομιχλοζαλιστής της μπλογκόσφαιρας.
    Μια στείρα κριτική, μια συνεχή διαφωνία για την διαφωνία, μια αμετροεπή χυδαιολογία , μια διασπαστική τακτική είναι το πρώτο κεφάλι που χτυπά του Αλέξάνδρου και της Ελευθερίας το σπαθί ,όταν τους Έλληνες σε ενότητα καλεί.
    Οι κοινωνίες εκφυλίζονται μαζί με τους ανθρώπους όταν περιθωριοποιούνται , αποσύρονται τα υγιή πρότυπα. Όταν δεν αναγνωρίζεται η αξία τους σε μια νόμιμη αξιοκρατία.
    Όταν δεν τιμώνται και αντικαθίστανται από χάρτινα είδωλα, νοσηρά και φθηνά. Όταν οι εκάστοτε Αγαμέμνονες της Ελλάδος προσβάλλουν τον Αχιλλέα και τον αναγκάζουν να αποσυρθεί έχουν καμία ψευδαίσθηση πως μπορούν να νικήσουν στο πολέμο χωρίς την δική του συμμετοχή;
    Όταν οι ήρωες, οι ημίθεοι , τα πρωτοπαλίκαρα των Ελλήνων είναι χωρίς γιορτή, αναγνώριση, δικαίωση, αφιερωμένη ημέρα, μνημεία ,επίκληση και ωδή ;
    Όταν η φιλελληνίς Ελισάβετ της Αυστρίας εγείρει μνημείο αφιερωμένο στον Αχιλλέα στην Κέρκυρα οι μισέλληνες εγείρουν δημοβόρες εκκλησίες πάνω σε πάνθεα και ιερούς ναούς.
    Όταν η βασίλισσα των Αμψούργων λατρεύει τα μπλουζ του Οδυσσέα ,μαθαίνει την Ελληνική γλώσσα και πραγματοποιεί σαν νέα Ναυσικά της Σχερίας προς τιμή του το ταξίδι του, οι θρησκόληπτοι αδαείς ναυλώνουν νήες για να προσκυνήσουν απτόλεμους θεούς της μέσης ανατολής.
    Όσο η πολιτική και θρησκευτική υπερβολικά παράνομη εξουσία, καταχώνει βωμούς ιερούς, ισοπεδώνει Ελληνικούς ναούς και «ανακαλύπτει» λείψανα και «άγιους τάφους» αλλοδαπούς, οι Έλληνες παραμένουν όμηροι της ενταφιασμένης ανοησίας και της μεγάλης του νου Απουσίας .
    Η δε Ελλάς, καλλιγύναικος ψυχή, μόνη και απελπισμένη σε τσουνάμι δακρύων θρηνεί ανεβαίνοντας στην κάμαρα της και ο Αχιλλέας των 50 νεών στην σκηνή του μετά το ατένισμα στο ακρογιάλι του φλοίσβου πάει να αποσυρθεί.
    681
    Νῦ αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,
    οἵ τ’ Ἄλον οἵ τ’ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,
    οἵ τ’ εἶχον Φθίην ἠδ’ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,
    Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,
    τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.

    Σας ασπάζομαι Αστραία
    http://melisigenis.wordpress.com/2012/11/20/%CE%B8%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82/

  4. Ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος συναντιούνται στο καλύβι του Εύμαιου. Ξεκινώντας για το παλάτι στην πόρτα στο κατώφλι του βλέπουν τον Ιρο. Αρχίζει να βρίζει και να χλευάζει τον Οδυσσέα. Τον προκαλεί. Ο Οδυσσέας δεν θέλει καυγάδες αλλά αυτός συνεχίζει
    Ποιος είναι ο Ίρος και γιατί ο Οδυσσέας τον χτυπάει πριν μπει στο παλάτι;
    Τους μνηστήρες λίγο πολύ τους γνωρίζουμε.Ο Ίρος δεν είναι τόσο διάσημος και συνήθως περνάει στα ψιλά της Οδύσσειας. Είναι όμως καθοριστικός ο ρόλος του στην εξέλιξη της ραψωδίας.
    Ο Ιρος είναι ένας ζητιάνος. Ζητιάνος είναι και ο Οδυσσέας. Ένα άλλο ζητιάνο τον Θερσίτη συναντούμε στην Ιλιάδα. Ποια είναι η διαφορά αναμέσα τους; Ζητιάνοι είμαστε όλοι μας και σε μια Ιλιάδα και σε μια Οδύσσεια. Είμαστε ζητιάνοι και απλώνουμε πάντα ένα χέρι ζητιανιάς παρακαλώντας για αγάπη για σωτηρίες για λεφτά κανένα ρουσφέτι εκλιπαρώντας συνεχώς . Σκύβοντας το κεφάλι και προσκυνώντας τους έχοντες και κατέχοντες. Όμως ο Ίρος έχεις και ένα άλλο χαρακτηριστικό. Γυρίζει από παλάτι και παλάτι και ζητιανεύει για αυτό και το παρατσούκλι του είναι Ίρος αρσενική Ίρις δηλαδή. Το όνομα του είναι Αρναίος και ο Αντίνοος τον σέρνει μπροστά στον Οδυσσέα τρέμοντας να παλέψει. Αν το παλάτι είναι ο νους μας δεν μπορούμε να μπούμε όσο υπάρχει ο ζητιάνος μέσα μας που συντηρείται από την ζητιανιά και την ελεημοσύνη των άλλων. Η ζητιανιά πρέπει να εξαλειφθεί. Για να συμβεί αυτό πρέπει να εξαλειφθεί και η φιλανθρωπία επειδή αλληλοστηρίζονται σε αυτή την παράλογη αντινοική λογική. Το πρώτο είναι κατάντια και αδυναμία και το δεύτερο είναι αυταράσκεια και επίδειξη. Δεν είναι τυχαίο που συνδέονται με τον Αντίνοο που αντιπροσωπεύει κάθε μορφής θεοκρατικής αντίληψης και έχει στα χέρια του περιουσίες και αποκτήματα για να επιτελεί φιλανθρωπικό έργο και να κορδώνεται σαν σπουδαίος. Ο Αντίνοος σακατεύει το μυαλό του ανθρώπου στην παντοδυναμία και το αλάθητο ενός θεού στα παρακάλια στα προσκυνήματα και στις θεολαγνείες μιλώντας συνέχεια για αυτόν. Μακάριοι λέει οι ελεήσοντες διότι αυτοί θα ελεηθούν προωθώντας το απάνθρωπο σύστημα της ελεημοσύνης και ενός χεριού απλωμένου. Έτσι φτιάχνει ανθρώπους ζητιάνους και δούλους και τους παγιδεύει σε ένα φαύλο κύκλο οίκτου και αυτοοίκτου. Θα περάσουμε όλη την ζωή μας έξω από ένα παλάτι γυρολόγοι και ζητιάνοι Αρναίοι- Ίροι
    Αστραία
    iparea λέει:
    Απριλίου 8, 2010 στις 9:29 πμ | Απάντηση
    http://elzin.wordpress.com/2010/04/07/%CF%84%CF%8C%CE%BE%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B9%CF%82-%CF%86-2/

  5. Δημόδοκος λέει:
    Απριλίου 9, 2010 στις 9:03 πμ | Απάντηση
    Ο Ίρος είναι ένας καταδότης, χαφιές των μνηστήρων
    που ζει από τα ψίχουλα που του δίνουν και τις εκδουλεύσεις που τους κάνει.
    Είναι και ένας κουτσομπόλης που γυρίζει στα σπίτια και τα παλάτια των ανθρώπων περιαυτολογεί, διαβάλει και κουτσομπολεύει.
    Είναι τα κουτσομπολίστικα περιοδικά και θεάματα και τα ανόητα πρωινάδικα που απασχολούν τους ανθρώπους σε ανούσια θέματα εκτός ουσίας και τους αποχαυνώνουν.
    Υπάρχει μια ουσιαστική και μεγάλη διαφορά του Οδυσσέα με τον Ίρο
    παρ΄ όλο που είναι και οι δυο ζητιάνοι στο παλάτι του νου.
    Ο Οδυσσέας υπακούει σε μια αναγκαιότητα που όμως την ξεπερνά κάθε φορά μαζί με τις ανάγκες του και τα ελαττώματα του και φεύγει από αυτά. Πολλοί σταθμοί, άνθρωποι, θεοί και γιοι θεών προσπάθησαν να τον κρατήσουν.
    Οι Λωτοφάγοι στην καλοπέραση, ο Κύκλωπας να τον καταβροχθίσει, η Κίρκη να τον μεταμορφώσει σε γουρούνι, η Καλυψώ ζηλότυπα να του χαρίσει την αθανασία στο ¨αυτός αυτή και τα μυστήρια¨, η Ναυσικά να του δώσει στην ευτυχία και την ευδαιμονία στον πολιτικό στίβο ή αρένα.
    Ο Οδυσσέας κάθε φορά φεύγει και αυτή η φυγή φαίνεται ατέρμονη. Υπακούει σε κάτι άλλο που το γνωρίζει ο ίδιος βαθιά.
    Γνωρίζει τον δρόμο του και τον βρίσκει μέσα στο σκοτάδι και την ομίχλη. Ευχαριστεί τον Αλκίνοο και τους Φαίακες από καρδιάς.
    Κατευθύνεται στο καλύβι του Εύμαιου με ανθρώπους που εμπιστεύεται και τον αγαπούν πραγματικά και ανιδιοτελώς.
    Αυτή η διαδρομή δεν περιλαμβάνει το Ιδαίον άντρο της Κρήτης και κανένα μοίρασμα λαφυρών και δεν μπορεί να δεχτεί πιέσεις, πολιορκίες και υποδείξεις για αυτό το θέμα.
    Αλλά ούτε μπορεί να ανεχτεί προσβολές και χλευασμούς του ιδίου και των φίλων του και συνεχείς διαπληκτισμούς, διαξιφισμούς σε μια συντροφιά που πρέπει να συνεργάζεται αρμονικά.
    Ο Ίρος και οι Μνηστήρες, ο Μελάνθιος κι η Μελάνθη είναι μαζί γιατί έχουν μόνο τις ίδιες ανάγκες και δεν ενδιαφέρονται για αξίες και ιδανικά. Ισοπεδώνουν τις δεύτερες, τις θυσιάζουν για τις πρώτες. Είναι συνήθως μια πλειοψηφία άμορφης μάζας που ελέγχεται και ποδηγετείται μέσω των ενστίκτων, του θυμικού και των αναγκών της.
    Και είναι η αρχή της ύβρεως και της ανομίας.
    Ο Οδυσσέας, ο Εύμαιος, ο Φιλοίτιος, ο Τηλέμαχος, η Ευρύκλεια, η Πηνελόπη είναι μαζί,
    ο καθένας με την ξεχωριστή προσωπικότητα και τον θαυμαστό χαρακτήρα του, γιατί όχι μόνο έχουν τις ίδιες αξίες,
    αλλά γιατί ξεπερνούν, εκμηνενίζουν τις ανάγκες τους όταν χρειάζεται χάρη του κοινού αγώνα σε μια ευφυή συνεργασία.
    Είναι πάντα η μειοψηφία που σπάνια επιχειρεί μια ανατροπή
    εκτός αν υιοθετήσει μια ειδική οδυσσειακή στρατηγική.

  6. Προς Θεσσαλονικείς και όχι μόνο
    μουσικούς καλλιτέχνες του δρόμου
    χωρίς φόβο αλλά με πολύ ρομαντικό πάθος

    Προσκαλούνται και καλούνται να τραγουδήσουν να μιλήσουν και να απαντήσουν στις κάτωθι ομηρικές ερωτήσεις
    ανοιξιάτικα βράδια της Θεσσαλονίκης σε λιβάδια που δεν δακρύζουν σε ομηρικές συναυλίες:
    http://homerworld.blogspot.gr/2014/02/blog-post_2092.html

  7. Παράθεμα: Μουσικοί επαίτες του δρόμου – Μπλόγκερ Αστραία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s