Πολεμιστές και Τύραννοι


τόξα βέλη

«Δώσε σε ένα άνθρωπο μια μορφή εξουσίας και θα δεις τον χαρακτήρα του»Γνωμικόν

Τα χαρακτηριστικά των μικρών και μεγάλων τυράννων:

Έχουν μια μορφή εξουσίας, κάνουν  κατάχρηση εξουσίας, ολοκληρωτικό  κακό χαρακτήρα, εξασκούν απρόκλητη  βία, μεγάλη σπουδαιοφάνεια  και σοβαροφάνεια, φιλαυτία , λαγνεία, μανιακό εγωισμό και  ψυχωτικές  υπερβολικές εμμονές,  απληστία και διαφθορά .Είναι πάντοτε δουλικοί με τους  «ανωτέρους» γλύφτες ειδικά αν πρόκειται να  κερδίσουν κάτι, και βάρβαροι  επιδεικτικοί   με τους   «κατωτέρους».    Ο κόσμος είναι γεμάτος από δαύτους σε όποια θέση και να  βρίσκονται.

Οι πολεμιστές τους αντιμετωπίζουν πάντοτε με αυτοπειθαρχία παρατήρηση  αυτοπαρατήρηση,καταγραφή θέληση υπομονή επιμονή  και έχουν συγκεκριμένη ενεργειακή πάστα και δομή.  Είναι λίγοι πάντα αλλά ικανοί και αρκετοί.

Το να είσαι άψογος δεν είναι θέμα ηθικής αλλά επιβάλει την σωστή χρήση της ενέργειας.Ούτε χρειάζεται να είσαι τέλειος που είναι μια άλλη μορφή εγωισμού και ναρκισσισμού.  Απλώς κάνεις το καλύτερο που μπορείς σύμφωνα με τα μέσα που σου  έχουν δοθεί.
Οι πολεμιστές μελετούν τις στρατηγικές τους. Καταγράφουν όλα όσα κάνουν και μετά αποφασίζουν τι μπορεί να αλλάξει προκειμένου να ξεκουραστούν από άποψη δαπάνης ενέργειας και το πετούν.
Κάνουν ένα κατάλογο που περιλαμβάνει τα πάντα και τις πιο ασήμαντες ασχολίες και δραστηριότητες,.
Έτσι ο πολεμιστής ποτέ δεν κάνει κάτι άσκοπα και χωρίς να το έχει εξετάσει προσεχτικά και να αναλάβει την ευθύνη και της πιο μικρής πράξης.Είναι έτοιμος «στο εδώ και τώρα».
Η μέθοδος αυτή αποτελεί τα έξι στοιχεία της πολεμικότητας.Τα πέντε από αυτά, έλεγχος, πειθαρχία, μακροθυμία, χρονισμός και θέληση αφορούν τον κόσμο του πολεμιστή . Το έκτο, ο χρονισμός  και το σπάσιμο του φράγματος, είναι ο απρόβλεπτος παράγων στα τούνελ   συγχρονικότητος και παραλλήλων συμπάντων.

Το πρόβλημα των μεθόδων αντιμετώπισης των μικρών τυράννων είναι πάντοτε ένα πρόβλημα  λυγίσεως ενός κουταλιού ή  ενός  τόξου. Το λυγίζεις με την εσωτερική όραση και ματιά. Λυγίζεις ο ίδιος, χωρίς να σπάς, ΤΟΞΟ και  ΒΕΛΟΣ  είσαι όπου στοχεύσεις και πας καθώς  σαν σαϊτιά πετάς.

Τα Τόξα και τα Βέλη των Πολεμιστών

Αστραία

 

Advertisements

Θεωρίες Πολεμιστών


σκάκι

 θεωρία παιγνίων , υπέροχοι άνθρωποι, φιλόσοφοι με ανοικτά μυαλά

Η θεωρία παιγνίων (game theory) ξεκίνησε σαν κλάδος των οικονομικών με το βιβλίο των Τζον φον Νόιμαν (John von Neumann) και Όσκαρ Μόργκενστερν (Oskar Morgenstern) Theory of Games and Economic Behaviour (Θεωρία Παιγνίων και Οικονομική Συμπεριφορά) πάνω σε παιχνίδια μηδενικού αθροίσματος (zero-sum games). Το κύριο αντικείμενό της είναι η ανάλυση των αποφάσεων σε καταστάσεις (παιχνίδια) στρατηγικής αλληλεπίδρασης (strategic interdependence).

Τα παίγνια είναι μία μέθοδος ανάλυσης προβλημάτων που έχουν σχέση με τον τρόπο λήψης αποφάσεων σε καταστάσεις σύγκρουσης και συνεργασίας. Παίκτης μπορεί να είναι ένα πρόσωπο, μία οργάνωση, ένα κράτος ή ένας συνασπισμός. Ως αντικείμενο έρευνας μπορούν να θεωρηθούν διάφορα προβλήματα πολιτικής, ψυχολογικής, κοινωνικής, οικονομικής μορφής.

Για τη λύση των προβλημάτων αυτών θεωρείται προηγουμένως απαραίτητη η ανάλυση καταστάσεων, όπου δύο ή περισσότεροι δρώντες (παίκτες) βρίσκονται αντιμέτωποι και ακολουθούν συνεργατικές στρατηγικές. Κάθε παίκτης προσπαθεί να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που διαθέτει, για να εμποδίσει τον αντίπαλό του να αποκτήσει πλεονεκτήματα που θα περιορίσουν τα κέρδη του. Επομένως, οι ενέργειές του εξαρτώνται άμεσα από τη θέση (στρατηγική) που θα επιλέξει ο αντίπαλος.

Υποθέτουμε αρχικά ότι υπάρχει μία κατάσταση, όπου ορισμένοι δρώντες (παίκτες) παίρνουν αποφάσεις, οι οποίες οδηγούν σε ορισμένα αποτελέσματα (consequence). Οι δρώντες αυτοί μπορεί να είναι δύο ή και περισσότεροι. Στην πρώτη περίπτωση εμφανίζονται τα «δύο προσώπων παίγνια» (two-person-games), και στη δεύτερη περίπτωση τα «παίγνια ν-προσώπων» (n-person-games). Αυτοί που συμμετέχουν σε ένα παίγνιο περισσότερων προσώπων μπορούν να σχηματίσουν κατά τη διάρκεια του παιγνίου μία «συμμαχία» διαρκείας ή περιορισμένου χρόνου, οπότε μεταφερόμαστε πάλι στα «παίγνια δύο προσώπων». Φυσικά ένα παίγνιο διαφέρει από μία πραγματική κατάσταση απλού ανταγωνισμού ή σύγκρουσης στο ότι η πραγμάτωσή του γίνεται ακριβώς κάτω από ορισμένες συνθήκες και σύμφωνα με ορισμένους κανόνες. Όλα τα παίγνια περιέχουν το χαρακτηριστικό του ανταγωνισμού μεταξύ των παικτών τους και το αποτελέσμά του οδηγεί σε «κέρδη» ή «απώλειες».

Στους περαιτέρω θεμελιωτές ανήκουν

  • ο Τζων Φορμπς Νας (John Forbes Nash) (η ζωή του έγινε θέμα της ταινίας «ένας υπέροχος άνθρωπος»), ο οποίος γενίκευσε το πρόβλημα σε παιχνίδια μη μηδενικού αθροίσματος και πρόσφερε σαν λύση την ισορροπία Νας (Nash Equilibrium)
  • ο Ράινχαρντ Ζέλτεν (Reinhard Selten) άνοιξε το δρόμο για ικανοποιητική λύση του προβλήματος σε δυναμικά παιχνίδια με την έννοια της ισορροπίας στα υποπαιχνίδια (Subgame Perfect Nash Equilibrium) και της ισορροπίας τρεμάμενου χεριού (trembling hand perfect equilibrium)
  • ο Τζων Χαρσάνυι (John Harsanyi) ασχολήθηκε με παιχνίδια υπό μερική πληροφόρηση (Incomplete Information).

Για τις εργασίες τους τιμήθηκαν οι τρεις τελευταίοι το 1994 με το βραβείο της Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών στην μνήμη του Άλφρεντ Νομπέλ (Alfred Bernhard Nobel). Είναι σίγουρο βέβαια ότι αν ο Τζων φον Νόιμαν ζούσε θα μοιραζόταν και αυτός το βραβείο.

Τα τελευταία 30 χρόνια, η θεωρία παιγνίων έχει βρει ευρύτατη εφαρμογή στα οικονομικά, όπου ολόκληροι κλάδοι στηρίζονται στις μεθόδους της, όπως π.χ. η βιομηχανική οργάνωση (industrial organisation), ο σχεδιασμός μηχανισμών (mechanism design) με σπουδαιότερο υποκλάδο τον σχεδιασμό δημοπρασιών (auctions) κ.α.

Επίσης, η θεωρία παιγνίων χρησιμοποιείται και στην Πολιτική Οικονομία και ειδικά στη θεωρία της συλλογικής δράσης (Collective action), όπου εξηγεί ενδεχόμενα συνεργασίας μεταξύ των παικτών. Στη συγκεκριμένη εκδοχή, μιλάμε για παίγνια συνεργασίας (Cooperative Game Theory). Αυτό βρίσκεται σε άμεση συσχέτιση με τον ρόλο του κράτους και των θεσμών σε θέματα συνεργασίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η παροχή δημόσιων αγαθών και η φορολογία.

Επιπρόσθετα χρησιμοποιείται όμως ευρέως και σε άλλες επιστήμες, όπως εξελικτική βιολογία, ψυχολογία, κοινωνιολογία κλπ.ΒΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Το πρόβλημα της  θεωρίας των  παιγνίων  στην μεγάλη σκακιέρα του κόσμου είναι ο άνθρωπος και  το πρόβλημα  μεθοδολογίας του.

«Ο άνθρωπος είναι ο μεγάλος συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο παίκτης, είναι επίσης ο «εμπαιζόμενος», το άθυρμα».Κ Αξελός

Αστραία

Οι Πολεμιστές της Αθηνάς


Αθηνά Παρθενών
Γιατί η Αθηνά θεά της σοφίας  στην πολιτεία της  δημιουργεί την τάξη των πολεμιστών ξεχωριστά  ;
Δεν είναι φίλη της ειρήνης αρκετά;
Μόνο όποιος γνωρίζει και μπορεί  να  πολεμά  δύναται  να υπερασπίσει την ειρήνη την χώρα του την αξιοπρέπεια την ανθρωπιά  μαζί με ό,τι αγαπά.
Διαφορετικά   ονόμαζεται  «ειρήνη»  η δειλία η παθητικότητα η μαλθακότητα    η υποταγή και ειρήνη των αγορών στο δόγμα του σοκ , η  φάρμα των δουλοπάροικων η πολυεθνική στα νέα μνήματα μνημόνια  τα ληστρικά
Θα δεις την τάξη των ιερέων χωριστά, την τάξη των τεχνιτών,
των βουκόλων,των κυνηγών,των γεωργών και την τάξη των πολεμιστών.
Θα πρόσεξες ακόμη ότι οι πολεμιστές είναι οπλισμένοι με ασπίδες και κοντάρια,
σύμφωνα με τα οδηγίες τις θεάς που πριν από όλους δίδαξε σε εσάς.
Σχετικά τώρα με την πνευματική καλλιέργεια
ο νόμος έχει γίνει από την αρχή μεγάλη φροντίδα για την τακτοποίηση
όλων των επιστημών που ασχολούνται με την κοσμική τάξη
μέχρι την μαντική και την ιατρική, αποκαλύπτοντας
τις θείεςς αυτές επιστήμες στους ανθρώπους και συστηματοποιώντας όλες τις γνώσεις

Η θέα λοιπόν ίδρυσε πρώτα την δική σας πολιτεία και της χάρισε

αυτό το οργανωμένο σύστημα διαλέγοντας τον τόπο που έχετε γεννηθεί
αφού πρόσεξε ότι το καλό κλίμα των εποχών που επικρατεί εκεί
θα δημιουργούσε ανθρώπους με εξαιρετική σωφροσύνη.
Ως φιλοπόλεμη αλλά και φιλόσοφος η θέα διάλεξε και κατοίκησε πρώτο τον τόπο
πού έχει πολλές πιθανότητες να βγάλει ανθρώπους
οι οποίοι θα της έμοιαζαν.Πλάτων Τίμαιος

2. Οι Έλληνες

οι 7 υπέροχοι

Στην πολύ  αξιοσημείωτη ταινία με τους υπέροχους σαμουράι σε πρώτη έκδοση από τον  μεγαλοφυή Ιάπωνα σκηνοθέτη

Κουροσάβα οι φιλήσυχοι και ειρηνικοί χωρικοί  άνθρωποι  απλοί και καλλιεργητές της γης

έρχονται αντιμέτωποι με τον ληστή Καλβέρα  και της συμμορίας του που με την απειλή των όπλων τους

τους παίρνει όλη τους την σοδειά και την παραγωγή.

Ανήμποροι να τον αντιμετωπίσουν με την συμβουλή του σοφού γέρου τους  ζητούν την βοήθεια των πολεμιστών

με την γνωστή συνέχεια της ταινίας στην μεγάλη οθόνη.

Τα σταφύλια της οργής.

Τις τύχες μιας από αυτές τις οικογένειες παρακολουθεί το βραβευμένο με πούλιτζερ μυθιστόρημα του Στάινμπεκ (1939) και η πιστή κινηματογραφική του μεταφορά ένα χρόνο μετά.Για να αποδώσει όσο μπορούσε πιο ρεαλιστικά την εξιστόρησή του, ο συγγραφέας έζησε για ένα διάστημα ανάμεσα στους εσωτερικούς μετανάστες, οι οποίοι, φθάνοντας στον προορισμό τους, δεν άργησαν να αντιληφθούν ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως είχαν ελπίσει: τους περίμεναν η καχυποψία, η εχθρότητα, η αναδουλειά, η πείνα και η ανάλγητη συμπεριφορά των εργοδοτών και των εκπροσώπων του κράτους.
Σύγχρονη μορφή Καλβέρα)
Το πρόβλημα της ειρήνης είναι πάντοτε ένα πρόβλημα δύναμης αδυναμίας και δίκαιης ισορροπίας.Χρειάζεται να είσαι δυνατός να την υπερασπίσεις , δίκαιος  στη χρήση της δύναμης  για  να ισορροπίσεις, ορθολογιστής  για να την οριοθετήσεις και αρκετά ρομαντικός για να κάνεις  καλές ταινίεςμε το θέμα αυτό….. να ποιήσεις:

Οι Πολεμιστές της  Λάϊον

Αστραία  Φεβρουάριος 2008