Σχοινογραφία και Σκηνογραφία


θέατρο κάθισμα

Σκηνοθεσίες  σχοινογραφιών σχοινιών και μίτων τόξων και σπαθιών

Σκηνοθέτης ονομάζεται το πρόσωπο που κατευθύνει την παραγωγή ενός οπτικοακουστικού έργου, συνηθέστερα μιας κινηματογραφικής ταινίας, ενός τηλεοπτικού προγράμματος ή μιας θεατρικής παράστασης. Ένας σκηνοθέτης οραματίζεται την πραγμάτωση ενός σεναρίου, ελέγχει τις καλλιτεχνικές πτυχές του έργου και κατευθύνει το τεχνικό συνεργείο και τους ηθοποιούς προς την κατεύθυνση που ο ίδιος φαντάστηκε. Ανάλογα με τους όρους του συμβολαίου που έχει υπογράψει, είναι πιθανόν να αναλάβει και το μοντάζ, πρακτική συνηθέστερη στην Ευρώπη, παρά στην Αμερική. Το σκηνοθέτη προσλαμβάνει ο παραγωγός και βασικός χρηματοδότης του έργου, ώστε να εξασφαλίσει την ομαλή πορεία της δημιουργίας του έργου. Τον ίδιο βαραίνει η υποχρέωση να ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα όσο πιο πιστά γίνεται και να μην υπερβαίνει το διαθέσιμο μπάτζετ.

Ένας σκηνοθέτης αναλυτικότερα, είναι υπεύθυνος για κάθε πτυχή ενός οπτικοακουστικού έργου. Αναπτύσσει ένα όραμα γι’ αυτό, αποφασίζει πώς πρέπει να δείχνει και τι θα έπρεπε να αποκομίσει το κοινό από αυτό. Κατά κάποιο τρόπο είναι ο κύριος αφηγητής μιας ιστορίας. Οι κινηματογραφικοί και τηλεοπτικοί σκηνοθέτες είναι υπεύθυνοι για κάθε γωνία λήψης και εφέ φακού, λαμβάνουν αποφάσεις για το φωτισμό και το σχεδιασμό των σκηνικών και συχνά έχουν λόγο και στην επιλογή μελών του τεχνικού συνεργείου. Εκτός από την καθοδήγηση των ηθοποιών, μπορεί επίσης να εμπλακούν στη συγγραφή του σεναρίου, τη χρηματοδότηση, το μοντάζ, τη μουσική επιμέλεια, ακόμη και να παίζουν κάποιο μικρό ή μεγάλο ρόλο ως ηθοποιοί.

Οι διάφοροι σκηνοθέτες μπορούν να υιοθετήσουν διάφορες προσεγγίσεις ως προς τον τρόπο δουλειάς τους. Μερικές από αυτές είναι:

Σπάγγοι Μίτοι και Σχοινιά σε θεατρικά λεξικά 

Ελάχιστοι άνθρωποι  κατανοούν αυτό που συμβαίνει ή  που διαβάζουν και ακόμη πιο ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν να δράσουν  συμφώνως με αυτό που κατανόησαν ή που διάβασαν και συνήθως προσπερνούν τον βιολιστή της ομηρικής στέγης.  Το γεγονός  αναφέρεται  στην περίπτωση ενός διάσημου βιολιστή που σε ένα μετρό που κάθισε άγνωστος και μεταμφιεσμένος ζητιάνος και όλοι τον  προσπερνούσαν βιαστικοί. Μερικοί του έριξαν και μερικά κέρματα  σε ελεημοσύνη περισσή. Το ίδιο βράδυ τον χειροκρατούσαν στην σκηνή και πλήρωναν πανάκριβα το εισητήριο για  τον ακούσουν με το βιολί του  να  τραγουδεί.

Το πρόβλημα της σκηνοθεσίας είναι πάντοτε ένα πρόβλημα σωστής συνεργασίας  εικόνων σπάγγων κοχυλιών προσώπων ονομάτων ήχων τραγουδιών, ήλιων   και πλανητών.

Το πρόβλημα της  σκηνογραφίας είναι ένα πρόβλημα ερμηνείας.

Το πρόβλημα της σχοινογραφίας  είναι  ένα πρόβλημα σύνδεσης των γεγονότων  προσωπικής και συλλογικής κοσμολογίας.

Πρέπει να είναι μακρύ  το σχοινί  και ο καθένας αναλόγως με τον ρόλο του  τις αξίες του , τις ανάγκες του την ενεργειακή του πάστα και δομή,  το χρησιμοποιεί.

Το πρόβλημα της χορογραφίας είναι ένα πρόβλημα για  «το ένα που γίνεται δύο».

Ή θα είναι το μακρύ ζεμπέκικο  της  Ευδοκίας αριστερόστροφο ή δεξιόστροφο ή, ένα  ερωτικό ταγκό της  Ευωχίας σπειροειδές σε καινούργιους γαλαξίες.

Το Πνεύμα οπωσδήποτε Σιωπηλός Μάρτυς πίσω από την Σκηνή  στην θέση του παρατηρητή, όλα τα καταγράφει και  αναλόγως  τα  ενεργοποιεί στα αυλάκια του χρόνου περιδινούμενα από την Πρωταρχική Πηγή.

Μία επιλογή υπάρχει,  αυτή της αψογοσύνης  του Πολεμιστή.

Αστραία, Ιούνιος 2014, 2

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s