Οι Μεταλλαγμένοι


Το μεγαλύτερο πρόβλημα πια, της κοινωνίας  σήμερα δεν είναι τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, αλλά οι μεταλλαγμένοι άνθρωποι.
Με αφορμή την τελευταία ταινία των  hunger games  και τον μεταλλαγμένο Πήτα, σκέφτηκα πως αυτό ακριβώς κάνει πάντα ο μεγάλος τύραννος Snow.
Μπαίνει μέσα στους ανθρώπους και τους δηλητηριάζει, τους μεταλλάσσει.
Πως;
Με δύο τρόπους.
Ο ένας με την παροχή και ο άλλος με την στέρηση.
Τους δίνει, τους δίνει, λεφτά, αξιώματα, εξουσία. Τους  ξεμυαλίζει, τους συνηθίζει στην εύκολη ζωή, στην επίδειξη, την κατανάλωση και την ματαιοδοξία με όλους τους καθρέπτες της.
Ένα υπεραναπτυγμένο  ΕΓΩ αναπτύσσεται που καταστρέφει τα πάντα γύρω του.
Τους παίρνει, τους παίρνει, τους παίρνει τα πάντα, οδηγώντας τους στην εξαθλίωση, στη φτώχεια και στον εξευτελισμό της ζητιανιάς.
Στην ταινία του ΜΑΤΡΙΞ είναι επίσης χαρακτηριστική η σκηνή που ο πολυεθνικός  κ. ΣΜΙΘ κτυπάει με το χέρι του ένα άνθρωπο κάθετα στο ηλιακό πλέγμα και αρχίζει να τον μαυρίζει.
Αυτή η μόλυνση  είναι μεταδοτική σαν την πανούκλα. Όλοι μολύνονται σιγά σιγά και βλέπεις ανθρώπους που  ήξερες και δεν τους αναγνωρίζεις πια. Τόσο παραμορφωμένοι,  μαύροι και σκοτεινοί να μοιάζουν στο τέρας που είχαν μισήσει, κάποτε.
Ένα δηλητήριο στάζει από μέσα τους και αναδύεται ένα μοχθηρόν  ον.
Οι καθημερινές ειδήσεις σε ημερήσια βάση κάνουν λόγο πια, για μια ακραία  εγκληματικότητα, διαστροφή, τρέλα κατάθλιψη, ψυχικές διαταραχές  άνευ προηγουμένου και ανεξαρτήτως φυλής ή καταγωγής.
Κανείς αθώος;  Ούτε τα παιδιά, γυναίκες, άνδρες, οι ηλικιωμένοι. Όλοι;
Είναι αυτός πια ο απόλυτος εκφυλισμός της ανθρωπότητος;
Δεν θέλω να το δεχθώ.
Ο Καστανέντα  μιλάει για τον ιπτάμενο και όταν τον είδε ένιωσε απέραντη σιχασιά και οργή.
Λίγοι άνθρωποι  μπορούν να αντέξουν την αναμέτρηση μαζί του χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπεια, την επίγνωση, τον εαυτό τους, την ανθρωπιά, τον στόχο τους και τον προορισμό τους.
Ίσως να είναι  και οι μόνοι που θα μπορέσουν να πολεμήσουν από,  και για την φωτεινή πλευρά του Ανθρώπου.
Ας το ελπίσουμε

Αστραία
11 07 2016

Μαγικοί Καθρέπτες


ΧΙΟΝΑΤΗ ΠΝ 16
Ο Καθρέπτης της Χιονάτης

Το παραμύθι της  Λευκής πριγκίπισσας, μας μιλά, μέσα από την αναδυόμενη δύναμη της αλληγορίας και  του παραμυθιού  για τα σκοτεινά και χιονάτα δωμάτια του συλλογικού και προσωπικού υποσυνείδητου της ψυχής του ανθρώπου, γιατί έτσι μόνο μπορεί να μας μιλήσει η σιωπηλή γνώση με τον ήχο της σιωπής της.
Μας μιλά για  ένα καθρέφτη μαγικό της διονυσιακής ψυχής, που κομματιάζεται ξεγελασμένη από την αυτοαντανάκλαση του ναρκισσισμού και της αυταρέσκειας.
Στην πορεία της ανθρώπινης  εξέλιξης της ζωής, ένα μικρό   ΕΓΩ,  «μωρό»,  νήπιο, γεννιέται από τον χώρο της ανυπαρξίας και της ασυνειδησίας, σαν κβαντική πιθανότητα της ύπαρξης. Στη συνέχεια  μέσα από μια δύσβατη διαδρομή  στην ύλη και την κατάκτηση της,  τη θέση του θα πάρει, το ΕΜΕΙΣ, ως ένδειξη ενηλικίωσης.
Η αυταρέσκεια, ο  υπερβολικός εγωισμός, η αλαζονεία, η φιλαυτία καταναλώνουν πολύ ενέργεια και  καταστρέφουν την χιονάτη ψυχή μας, όπως τονίζεται από τον μύθο του Νάρκισου και οι  γυψωμένοι τιτάνες κομματιάζουν τον Διόνυσο.
Το προοίμιον της  Οδυσσείας  στον 8 ον στίχο,μιλάει για ΝΗΠΙΟΥΣ που απωλέσθηκαν στο νησί του Ήλιου, εξ αιτίας  της ατασθαλίας τους.
Σε συλλογικό επίπεδο δηλώνει όλη την επίδειξη νεοπλουτισμού,  ματαιοδοξίας , απληστίας, την αποδόμηση ενός μεγάλου μέρους της Ελληνικής κοινωνίας  σε σόου βιτρίνας, χωρίς υπόβαθρο, ιδανικά και αξίες. Ακριβά αυτοκίνητα, ακριβά γούστα, ακριβά χόμπυ και σκι και, φθηνή έως ανύπαρκτη ζωή  χωρίς ψυχή.
Μια αρένα για το ποιος θα είναι ο  καλύτερος, ο ομορφότερος βασιλιάς και το καλύτερο φόρεμα για τη βασίλισσα της σόου μπιζ στα ανύπαρκτα ρούχα του γυμνού αυτοκράτορα.
Μια απέραντη φθηνή πασσαρέλα, όλη η πολιτική ζωή του τόπου με δημοσιογράφους και  χαζοχαρούμενους τηλεπαρουσιαστές  ξανθούς, αεροσυνοδούς, ανυπόστατους χειρούργους ιατρούς και η high society  μιας απέραντης ανοησίας.
Η  Χιονάτη φεύγει και  καταφεύγει στο σπίτι των νάνων. Κρύβεται εκεί και μαθαίνει να τρώει λίγο και προσεκτικά,να  πίνει λίγο και όταν χρειάζεται, να κοιμάται σωστά και να μη κοιτάζει καθρέπτες. Όλα τα κάνει από την αρχή,  ράβει, πλέκει, μαγειρεύει,σαν την Ειρηνούλα από το  Παραμύθι χωρίς Όνομα, της Πηνελόπης Δέλτα,  με οικονομία και μέτρο, προσεκτικά.
Αλλά, η έπαρση, είναι τέρας με χίλια με κεφάλια. Όταν τη βρεί, με δόλωμα το μήλο, την αδρανοποιεί ξανά. Ο πρίγκιπα νους,  όμως, με ένα φιλί, της εξηγεί το παραμύθι  και την ξυπνά,  η  δε κακιά βασίλισσα χορεύει με πυρακτωμένα παπούτσια τον θάνατο της για τιμωρία παραδειγματικά.
Ο δον Χουάν λέει στον Κάρλος  Καστανέντα:
Κανείς δεν σου μαθαίνει τίποτα, ούτε και μπορεί, που δεν το  ήξερες ήδη. «Η γνώση είναι θύμηση ΑΝΑΜΝΗΣΗ πλατωνική» .
Τη  μόνη βοήθεια που μπορεί να σου δώσει  κάποιος, είναι να σπάσει τον καθρέφτη της αυτοανάκλασής σου. Από  εκεί και μετά η ενέργεια που απελευθερώνεται, αρκεί για να  ξαναγεννηθείς με την λαμπερή σου, χιονάτη ψυχή.
Το παραμύθι αντιστοιχεί στη  Ήρα, στον Κύκλωπα και στην Λερναία Ύδρα του Ηρακλή

Αστραία
09 07 2016