Ομηρικά Δένδρα


Δενδρήεσσα Οδυσσεία

Ροκ Οδύσσεια 2008

Ο Καιρός του Τόξου
Αν είσαι ροκ
Μη φοβάσαι
Αν φοβάσαι
Ξέχασε το δεν κάνει για σένα,
Αν δεν αναβλύζει από μέσα σου
Σαν νερό πηγής
Μη το πιεις,
Αν δεν εκρήγνυται σαν ηφαίστειο
Μη παίζεις με την φωτιά,
Αν δεν γίνεσαι άνεμος μαζί του
Μη ταξιδεύεις,
Αν δεν το νιώθεις στην χούφτα σου » χώμα»
Σαν την Σκάρλετ Ο΄ Χάρα
Μην αγγίζεις  την γη
Ομηρικά Τόξα
Και Βέλη
Homer Papers
Rock Odyssey 2008
On the rocks

Ο δρόμος του πολεμιστή

είναι μοναχικός

αλλά ποτέ δεν είσαι  ΜΟΝΟΣ

Το δέντρο των Ομηρικών  Επών

Κάποιοι το είπανε  δέντρο φωτιά

ΕΜΕΙΣ το λέμε δόρυ Αθηνά

Η Οδύσσεια του
Ομηρικού Αναστήματος

Μάιος 2014

Αστραία

Ίρος και Θερσίτης


Τόξο άγαλμα

Δεν φθάνει νάχεις στόχο πρέπει να ξέρεις και σημάδι

Άκου ζητιανάκο

εσύ που γυρίζεις από προφίλ σε προφίλ

από μπλογκ σε μπλογκ από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα  και γράφεις     βλακείες

εσύ που και στο δικό σου αναπαραγάγεις αναμεταδίδεις  ένα κίτρινο  τύπο και φθηνό κουτσομπολιό

χωρίς κανένα «Θέμα» πόσο ΙΡΟΣ είσαι είναι ομηρικώς γνωστό.

Εσύ που βρίζεις συνεχώς  τα κακώς κείμενα μιας καταχρηστικης εξουσίας

και θεωρείς πως αυτό που κάνεις είναι  » αγώνας» κα μάλιστα πληκτρολογίου

χωρίς κανένα  έργο ποιότητος πόσο ΘΕΡΣΙΤΗΣ είσαι  είναι  σε όλους  τους Ομηρικούς Ήρωες γνωστό.

Αλίμονο αν ο Αλέξανδρος καθόταν να βρίζει ολημερίς και ολονυκτίς  τον Δαρείο θα είχαμε όλοι  ΜΗΔΙΣΕΙ.

Άκου ανθρωπάκο βγάλε τον σκασμό για να ακουστεί και κάτι άλλο πιο ουσιαστικό.

Το πόσο σε περιφρονούν όλοι ακόμη  και οι μνηστήρες και οι αλαζονικοί άρχοντες

ελπίζω να σου έγινε αντιληπτό κα μπροστά μου να μη σε ξαναδώ.

Ο ποιμένας των λαών, σκηπτροφόρος ηγεμονικός Αγαμέμνων, ξεγελιέται στον αντικατοπτρισμό του καθρέφτη μέσα σε νήδυμο όνειρο του της δεύτερης προσοχής από το άγγελο του Διός γιατί παγιδεύεται στην εγωμανία του και την αρχομανία του.
Ο όμοιος με τον Δία στην σκέψη, Οδυσσεύς αμήχανος προς στιγμή σταματά για να διαλογιστεί με την Αθηνά. Κατόπιν παίρνει το σκήπτρο και αναλαμβάνει δράση ενωτική ,και όχι αρχηγική, υποστηρίζοντας την αναγκαιότητα της ηγετικής αρχής στο στράτευμα της επιθετικής γραμμής.
Καλεί τους αρχηγούς να γυρίσουν πίσω να μη τα παρατήσουν και τους οπλαρχηγούς να μην υποταχθούν άναλκεις σε μια μοίρα αποδοχής καταφρόνησης ,δειλίας, απτόλεμης υποταγής.
Για δε τον ακριτομυθή Θερσίτη επιφυλάσσει ιδιαίτερο χτύπημα στην πλάτη με του λόγου του το ραβδί.
Θερσίτης , Ίρος.
Τα πιο ελεεινά πρόσωπα της Ιλιάδος και της Οδύσσειας.
Κουτσομπόληδες, χυδαιολόγοι ,γλοιώδεις , τζάμπα μάγκες, θρασύδειλοι κακεντρεχείς ζηλόφθονες, συκοφάντες, άνανδροι , ανόητα προκλητικοί ,ανίκανοι ,διαβρωτικοί ,καβγατζήδες, φασαριόζοι , εριδοποιοί , περιφερόμενοι ρακοσυλλέκτες σε βάση ευτελή και σε νοητική αντίληψη χαμηλή. . Το χειρότερο είδος ανθρώπου πάνω στην γη. Το πιο άσχημο, καθώς ο Όμηρος υπέρ τούτου, συνηγορεί.
Γιατί;
Γιατί φέρουν σαν ψυχική νόσο , την κουβαλούν σαν βαριά μόλυνση,την έννοια του ουτιδανού, του τιποτένιου, του αναξιοπρεπούς , του χαμερπούς και το απλωμένο χέρι της επαιτείας, της δειλίας και της μικρόψυχης κακίας.
Ο Οδυσσέας τους απεχθάνεται και τους περιφρονεί . Τους χτυπά εξοργισμένα μόλις τους δει.
Ποια είναι η διαφορά του ζητιάνου Οδυσσέα με την δική τους την ζητιανιά;
Μεγάλη.
Ο πολυμήχανος δεν αισθάνεται “ζητιάνος” , δεν είναι ένα ανδρείκελο. Είναι βασιλιάς, δεν τον ξεχνά αυτό, όρθιος και μαχητής στα εύκολα και στα δύσκολα , με ότι όπλα διαθέτει πολεμά. Έχει την θέση, την ψυχική δομή ενός “βασιλιά”
ότι ρούχα και αν φορά.
Μειώνοντας τον εγωκεντρισμό μεταμφιέζεται για τις ανάγκες ενός ρόλου αλλά , τα λόγια του οι κινήσεις του, η συμπεριφορά του, η δράση και η αντίδραση του ,
η στρατηγική του ανήκουν σε ένα ευγενή άνθρωπο, αριστοκράτη και πραγματικό πολεμιστή που δεν εκπίπτει στην κατηγορία αυτή.
Αρχηγός των Κεφαλλήνιων και των άλλων γειτονικών Ιονίων νησιών με 12 κόκκινα πλοία , με τον κόκκινο μανδύα του παίρνει μέρος στην εκστρατεία αυτή παρ όλο που τον πόλεμο του κόκκινου πλανήτη Άρη θεού, καθόλου πολεμοχαρής δεν συμπαθεί.
Δυστυχώς ο τύπος του νεοέλληνα στον χαρακτήρα του άκοσμου Θερσίτη έχει εγκλωβιστεί και νιώθει ζητιάνος και παρακαλά για ένα κοκαλάκι στην ουρά χωρίς υπερηφάνεια και της ανδρείας την ουσιαστική παλικαριά.
Γυρεύει την ελευθερία του από άλλους και για μια ελεημοσύνη μνηστήρων και ένα δάνειο με δουλοπάροικους όρους , γελοίος, χρεωμένος Αρναίος στη πόρτα ενός παλατιού τους δυνάστες του παρακαλά και την τιμή του
σε εκποίηση ξεπουλά .

Να μη λένε Οδυσσέα , πατέρα του Τηλέμαχου αν σε ξαναβρώ να ανοηταίνεις θα σε αφήσω γυμνό με τις πληγές , φωνάζει στον Θερσίτη όταν αδυσώπητα τον χτυπά επειδή βρίζει τον αρχηγό ακόσμως και αμετροεπώς ο των Κεφαλλήνων, αρχηγός.
Καθίσταται εύλογη η απορία του ομηρικού θεατή:
Δεν είχε δικαίωμα να κρίνει τις πράξεις του στρατηγού ένας παρακατιανός;

Το  πρόβλημα των Ίρων και των Θερσιτών γύρω μας  είναι  ότι  ποτέ δεν έχουν θέση  ήθος   αισθητική 

και αυτό αποτελεί μεγάλη και για το διαδίκτυο και  όχι μόνο πληγή.

Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα

Αντίνοος και Κτήσιππος


σκιάΟ.Ε.Κτήσιππος

Ο ρόλος των ΜΜΕ μέσα από την ματιά των Ομηρικών Επών

Στο πολίτη Καίην τον μεγαλοεκδότη εφημερίδων όταν κάποιος τον ρωτά

«τι θα σκεφθεί ο κόσμος για την συμπεριφορά του» απαντά:
Ο κόσμος θα σκεφτεί ότι του πως εγώ να σκεφτεί.

Σαν ΑΝΤΙΝΟΟΣ

«Είδηση δεν είναι όταν ένας σκύλος δαγκώνει ένα άνθρωπο αλλά όταν ένας άνθρωπος δαγκώσει ένα σκύλο»

Κτήσιππος, ο έχων στην κατοχή του, άλογα και έλλογα μέσα που τρέχουν συνεχώς εφημερίδες κανάλια πρακτορεία υποτελείς  ουραγοί μιας διεφθαρμένης αντινοϊκής εξουσίας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κτήσιππος είναι γνωστός ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Ο πατέρας του λεγόταν Πολυθέρσης. Ο Κτήσιππος αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες στην Οδύσσεια του Ομήρου. Στη ραψωδία υ, στίχοι 287 κ.ε., χαρακτηρίζεται ως «ανήρ αθεμίστια ειδώς» («πιο διαστρεμμένος» κατά τη μετάφραση του Ζ. Σίδερη), με πολλά πλούτη, καταγόμενος από τη Σάμη. Λέει στους άλλους μνηστήρες ότι θα χαρίσει κι αυτός κάτι στον μεταμφιεσμένο σε ζητιάνο Οδυσσέα «γιατί είναι κρίμα κι άδικο του Τηλεμάχου οι ξένοι / όσοι έρχονται στο σπίτι του να μείνουν στερημένοι», και ευθύς πετάει ένα πόδι βοδιού για να χτυπήσει τον Οδυσσέα: «… μα χτύπησε το στερεωμένο τοίχο, / γιατί ο Δυσσέας έγειρε την κεφαλή του λίγο / να το ξεφύγει και πικρά χαμογελούσε εντός του.» Ο Τηλέμαχος, που είναι παρών, κατακρίνει τον Κτήσιππο: «Αυτό όπως ήρθε, Κτήσιππε, καλό δικό σου βγήκε. / Τον ξένο δεν τον πέτυχες, γιατί έσκυψε μονάχος, / ειδέ με λάζο μυτερό θα σου άνοιγα τα σπλάχνα. / Τότε ο πατέρας σου ταφή θα ετοίμαζε αντί γάμο / εδώ. Γι’ αυτό μην κάνετε στο σπίτι μου αηδίες.» (υ 300-308).
Στη ραψωδία χ (στίχοι 279 κ.ε.) ο Κτήσιππος εμφανίζεται να μάχεται κατά τη μνηστηροφονία: «Και του Ευμαίου ο Κτήσιππος πιο πάνω απ’ την ασπίδα / του χάραξε τον ώμο του με το μακρύ κοντάρι, / κι έτσι όπως πέρασε ψηλά, έπεσε πίσω κάτω». Στη συνέχεια ωστόσο ο βουκόλος χτύπησε το Κτήσιππο στο στήθος και του είπε: «Να, Κτήσιππε, περίγελο, άλλη φορά να μάθεις / να μην παινιέσαι αστόχαστα, μον τους θεούς ν’ αφήνεις, / πούναι από σένα ανώτεροι, αυτοί ν’ αποφασίζουν. / Σε πλέρωσα για την κλωτσιά που του θεϊκού Δυσσέα / τούδωσες μεσ’ στο σπίτι του σαν ήρθε σα ζητιάνος» (χ 287-291) ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

O Αντίνοος ή Αντίνους αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου ως ένας από τους δύο – ο άλλος ήταν ο Ευρύμαχος – αρχηγούς των μνηστήρων της Πηνελόπης. Ήταν γιος του Ευπείθη.

Όπως και οι υπόλοιποι μνηστήρες, εκμεταλλεύεται τη φιλοξενία της Πηνελόπης και κατασπαταλά το βιος του Οδυσσέα. Ενόσω ο Τηλέμαχος ταξιδεύει στην Πύλο και τη Σπάρτη για να πληροφορηθεί σχετικά με την τύχη του πατέρα του, ο Αντίνοος μαζεύει είκοσι άνδρες και του στήνει ενέδρα σε μια νησίδα που βρίσκεται στον πορθμό ανάμεσα στην Ομηρική Ιθάκη και τη Σάμη, που ονομάζεται «Ἀστερίς». Η ενέδρα όμως με την επέμβαση της Αθηνάς αποτυγχάνει. Όταν ο Μελάνθιος φέρνει τον Οδυσσέα (μεταμφιεσμένο σε ζητιάνο) στο παλάτι, ο Αντίνοος επιπλήττει τον αιγοβοσκό που έφερε άλλον έναν επαίτη και δε διστάζει να ρίξει ένα κάθισμα στον δεξί ώμο του Οδυσσέα.

Στη Μνηστηροφονία, ο Οδυσσέας σκοτώνει πρώτο τον Αντίνοο, ρίχνοντάς του ένα βέλος στο λαιμό, που του διαπέρασε τον αυχένα. Ο Ευπείθης αποφασίζει να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του γιου του, αλλά σκοτώνεται από το Λαέρτη.

Ο Ομηρικός Λόγος διδάσκει πως ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ υπερφίαλος είναι πάντα παρών όταν φθάνει ο ΝΟΥΣ στην Ιθάκη. 

Είναι ο Αντίνοος τα ΜΜΕ και οι επίσημοι φορείς του;

Εμμέσως μόνο, ως εντολοδόχοι του.

Οι μικροί Αντίνοοι, οι Μελάνθες  και οι Μελάνθιοι  «φίλοι» των Ομηρικών Επών για  διαφόρους λόγους έκαστος διέδοσαν ένα απόσπασμα  από μια ομιλία μου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης  για τα Ομηρικά Έπη και τα  ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ  ονόματα τους  , στέλνοντας  ένα  κείμενο  παντού με υπερβάλοντα ζήλο , χωρίς καμία αναφορά στην  πρωταρχική πηγή  ως   όφειλαν και για χάρη της φιλίας και της ενότητος και της  ευφυούς νοήμονος  συνεργασίας και,  «διαμαρτυρόμενοι»  για   την μη αναφορά του ονόματος του  αντιγράφοντος  κειμενογράφου. Τόσο ΑΝΤΙΝΟΟΙ και κακοί χαρακτήρες υπάρχουν πάντοτε στην πορεία της ανθρώπινης  ζωής  και της ιστορίας  σε  όποιο  χώρο και να ανήκουν και διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για ένα » Οδυσσειακό Ελληνισμό».

  Ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ δεν είναι τα ΜΜΕ γιατί είναι αρχηγικός μνηστήρας   μαζί με τον ΕΥΡΥΜΑΧΟ. Είναι η διεφθαρμένη  εξουσία του παράλογου και των πολλών μετώπων «μαχών των παραθύρων» που ανοίγει κάθε φορά που θέλει να περάσει ή να αποσιωπήσει ένα θέμα.

Αυτός δίνει τις εντολές και ο ΚΤΗΣΙΠΠΟΣ  υπακούει.

Ο μικρός Αντίνοος είχε μια διαφωνία και παρερμηνεία…..
αλλά ο λαιμός δεν είναι μόνο η ομιλία.
Είναι και το κέντρο των αποφάσεων, η πρωταρχική  σκέψη της κάθε ΑΝΤΙΝΟΗΣΗΣ
στην μεγάλη ερμηνευτική των ΟΝΟΜΑΤΩΝ ομηρολογία.

Αυτό που παίρνει ο Οδυσσέας στα  χέρια του είναι η ικανότητα να αποφασίζει και να σκέπτεται καθαρά

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη

Ερμηνεία

Αστραία