Ομηρικά Δένδρα


Δενδρήεσσα Οδυσσεία

Ροκ Οδύσσεια 2008

Ο Καιρός του Τόξου
Αν είσαι ροκ
Μη φοβάσαι
Αν φοβάσαι
Ξέχασε το δεν κάνει για σένα,
Αν δεν αναβλύζει από μέσα σου
Σαν νερό πηγής
Μη το πιεις,
Αν δεν εκρήγνυται σαν ηφαίστειο
Μη παίζεις με την φωτιά,
Αν δεν γίνεσαι άνεμος μαζί του
Μη ταξιδεύεις,
Αν δεν το νιώθεις στην χούφτα σου » χώμα»
Σαν την Σκάρλετ Ο΄ Χάρα
Μην αγγίζεις  την γη
Ομηρικά Τόξα
Και Βέλη
Homer Papers
Rock Odyssey 2008
On the rocks

Ο δρόμος του πολεμιστή

είναι μοναχικός

αλλά ποτέ δεν είσαι  ΜΟΝΟΣ

Το δέντρο των Ομηρικών  Επών

Κάποιοι το είπανε  δέντρο φωτιά

ΕΜΕΙΣ το λέμε δόρυ Αθηνά

Η Οδύσσεια του
Ομηρικού Αναστήματος

Μάιος 2014

Αστραία

Κατευθείαν για την Ισσό


Ο δεύτερος θρίαμβος του  Αλεξάνδρου επί των Περσών μετά τον Γρανικό.

Αυτή τη φορά, αντίπαλός του ήταν ο ίδιος ο βασιλιάς τους, Δαρείος Γ’.

Η γέννηση της ηγετικής συνείδησης των Ελλήνων

και  η συνειδητοποίηση της της δύναμης της!

Μετά τη Μάχη του Γρανικού και τη λύση του Γόρδιου Δεσμού, ο Μέγας Αλέξανδρος ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Μικράς Ασίας και στράφηκε προς τη Συρία. Ο Δαρείος ανησύχησε και συγκρότησε -σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικό Αρριανό- ένα πανίσχυρο στρατό, αποτελούμενο από 600.000 πεζούς (ανάμεσά τους και 30.000 έλληνες μισθοφόροι), και 100.000 ιππείς. Οι αριθμοί φαντάζουν υπερβολικοί για τους σύγχρονους ιστορικούς, που υποστηρίζουν ότι η δύναμη των Περσών δεν πρέπει να ξεπερνούσε τις 100.000 άνδρες. Επικεφαλής τους τέθηκε ο ίδιος ο Δαρείος, παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις των ελλήνων συμβούλων του.

Η αποφασιστική αναμέτρηση δόθηκε στις 12 Νοεμβρίου 333 π.κ.ε στη στενή πεδιάδα, που ορίζεται από τον κόλπο της Ισσού και το όρος Ακμανός, κοντά στην πόλη Ισσό της Κιλικίας (σημερινό Ισκεντερούν της Νοτιοανατολικής Τουρκίας). Ο Αλέξανδρος με το ένα τρίτο των δυνάμεων του Δαρείου εφάρμοσε την προσφιλή του τακτική της λοξής φάλαγγας, όπως και στη Μάχη του Γρανικού. Παρέταξε τις δυνάμεις του στην αντίπερα όχθη του ποταμού Πινάρου, έτσι ώστε να καλύπτουν όλο το πλάτος της εχθρικής παράταξης. Ο Δαρείος επανέλαβε το λάθος του Γρανικού. Παρέταξε τον πολυπληθή στρατό του σε στενό χώρο κι έτσι δεν είχε περιθώριο ελιγμών.

Ο Αλέξανδρος διάβηκε πρώτος τον ποταμό και κατόρθωσε να αποκόψει την αριστερή πτέρυγα του εχθρού. Αυτή υποχώρησε και άφησε ακάλυπτο το κέντρο, όπου η Μακεδονική φάλαγγα είχε διαρραγεί από τους έλληνες μισθοφόρους, οι οποίοι τώρα πλήττονταν και από τα πλάγια. Ο Δαρείος πανικοβάλλεται και τρέπεται σε άτακτο φυγή, συμπαρασύροντας και τον στρατό του. Στο πεδίο της μάχης ο πέρσης μονάρχης αφήνει μητέρα και σύζυγο, οι οποίες αιχμαλωτίζονται, καθώς και πολλά λάφυρα. Μεγάλες ήταν οι απώλειες και για τους δύο αντιπάλους. Οι Πέρσες έχασαν 30.000 άνδρες και οι Μακεδόνες 7.000.

Η νίκη του Αλεξάνδρου στην Ισσό εδραιώνει τη φήμη του ως μέγα στρατηλάτη και καταρρακώνει το ηθικό των Περσών. Στη συνέχεια θα καταλάβει τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο και έχοντας εξασφαλίσει τα νώτα του και τον έλεγχο όλης της Ανατολικής Μεσογείου θα στραφεί προς το εσωτερικό της Ασίας, όπου θα αναμετρηθεί εκ νέου με τον Δαρείο στη Μάχη των Γαυγαμήλων(331 π κ.ε)

Ο Δαρείος μετά την ήττα στο Γρανικό αποφάσισε να αφήσει την αμυντική τακτική και να περάση στην αντεπίθεση συγκεντρώνοντας 100.000 ιππείς και 400.000 πεζούς εκ των οποίων και 20.000 Ελληνες μισθοφόροι.

Ο Αλέξανδρος αφού ξεκούρασε τον στρατό του στο Γόρδιο και έλαβε ενισχύσεις απο την Ελλάδα 1.000 Μακεδόνες πεζούς,300 ιππείς,200 Θεσσαλούς ιππείς και 150 Ηλείους στράφηκε προς την Ταρσό την οποία είχε εγκαταλείψει ο σατράπης της Κιλικίας Αρσάμης λίγες ώρες πρίν την άφιξη του Αλέξανδρου.
Ενω όμως ήταν όλα ευνοϊκά μέχρι εκείνη την στιγμή για άγνωστο λόγο ο Αλέξανδρος έπεσε στον ποταμό Κύδνο με αποτέλεσμα να ανεβάσει υψηλό πυρετό και να θορυβηθεί ο στρατός.
Μετά όμως λίγες μέρες ξεκούρασης ο βασιλιάς βρήκε τις δυνάμεις του και τότε διέταξε τον Παρμενίωνα με τους Θράκες και του Θεσσαλούς να καταλάβει το δρόμο που οδηγούσε απο την Κιλικία στην Συρία.Ο ίδιος αφού πληροφορήθηκε τις κινήσεις του Δαρείου αποφάσισε να τον κυνηγήσει προκαλώντας τον σε μάχη.Για το λόγο αυτό επειδή βιαζόταν πέρασε απο την Ισσό αφήνοντας τους τραυματίες με μια μικρή φρουρά και βαδίζοντας επι δυο μερόνυχτα έφτασε στη Μυρίανδρο της Συρίας όπου έμαθε όμως ότι ο περσικός στρατός άλλαξε ξανά πορεία.
Ο Δαρείος αν και είχε κατευθυνθεί στην πεδιάδα της Συρίας αποφασισμένος να παραταχθεί για μάχη άλλαξε γνώμη και κατευθύνθηκε προς τα στενά μονοπάτια που είχε περάσει λίγο πριν ο Αλέξανδρος.Βλέποντας ότι οι Μακεδόνες καθυστερούσαν στην κατάληψή των ορεινών φυλών και μαθαίνοντας τα νέα για την ασθένεια του Αλέξανδρου θεώρησε ότι είχε το πλεονέκτημα. Δείχνοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στο πολυάριθμο του στρατού του και μην ακούγοντας τις συμβουλές των στρατηγών του αλλά και των Ελλήνων μισθοφόρων που του έλεγαν να πολεμήσει στην πεδιάδα της Συρίας διέγραψε ένα κύκλο ακολουθώντας την πορεία του Αλέξανδρου και κατευθύνθηκε στην Ταρσό όπου και διέπραξε εγκληματική πράξη αφού σκότωσε τους αρρώστους και τραυματίες που είχε αφήσει ο Αλέξανδρος και ακολούθως σταμάτησε την πορεία του στα στενά της Κιλικίας.
Ο Αλέξανδρος μαθαίνοντας την αγριότητα με την οποία συμπεριφέρθηκε ο Δαρείος στους ανυπεράσπιστους Ελληνες τραυματίες αρχικά δεν το πίστεψε όταν όμως διαβεβαιώθηκε κάλεσε πολεμικό συμβούλιο και διέταξε τους στρατηγούς του να παραταχθούν για μάχη κοντά στο Πίναρο ποταμό.
Ετσι και έγινε,στην δεξιά πτέρυγα τοποθετήθηκαν οι υπασπιστές και 4 τάξεις της φάλαγγας με τους Κοίνο,Περδίκκα,Μελέαγρο,Πτολεμαίο και Αμύντα.Στις 3 τελευταίες τάξεις επικεφαλής ήταν ο Κρατερός και όλης της αριστερής πτέρυγας ο Παρμενίωνας.
Σκεπτόμενος όμως ο Αλέξανδρος το πολυάριθμο του εχθρού και φοβούμενος να μην κυκλωθεί έστειλε προς τα αριστερά το συμμαχικό ιππικό και τους πεζούς Θράκες και Κρητικούς.
Ο Δαρείος απο την πλευρά του μετέφερε πέρα απο τον ποταμό 30.000 ιππείς και 20.000 ελαφρά οπλισμένους πεζούς ενω συμπύκνωσε το κέντρο του με 90.000 οπλίτες εκ των οποίων 20.000 Έλληνες μισθοφόροι.
Τοποθέτησε επίσης 30.000 Κάρδακες στην καθε πλευρά του και στα υψώματα 20.000 άνδρες για να επιτεθούν σε περίπτωση κυκλωτικής κίνησης στα μετόπισθεν.Ο υπόλοιπος στρατός όμως λόγο του περιορισμένου χώρου παρέμεινε άτακτα συμπυκνωμένος πίσω απο τους Ελληνες και Ασιάτες οπλίτες του κέντρου.
Ο Αλέξανδρος παρατηρώντας την τελική παράταξη του εχθρού έστειλε το Θεσσαλικό ιππικό στα αριστερά και με τους τοξότες ανάγκασε τους 20.000 Πέρσες που είχαν καταλάβει τα υψώματα να υποχωρήσουν.
Η μάχη φαινόταν ότι θα ήταν αμφίρροπη καθώς ναι μεν ο Ελληνικός στρατός είχε καλύτερες θέσεις όμως ο εχθρός ήταν τριπλάσιος.Ο Αλέξανδρος αφού περίμενε για λίγο να ξεκουραστεί ο στρατός του άρχισε να προχωρεί κατα μέτωπο υποθέτοντας ότι ο εχθρός θα περάσει πρώτος το ποτάμι για να τον χτυπήσει. Βλέποντας όμως ότι το περσικό κέντρο στεκόταν ακίνητο πήρε το ιππικό και τους υπασπιστές τάχυνε το βήμα του και αφού πέρασε το ποτάμι έπεσε με ορμή στην αριστερή πτέρυγα των Περσών όπου βρίσκονταν οι Κάρδανοι.
Και τοτε συνέβη το αδιανόητο.Αφού αντιστάθηκαν για λίγο ο εχθρός έστρεψε τις πλάτες και το χειρότερο ήταν ότι μόλις ο Δαρείος είδε αυτή τη φυγή φοβήθηκε για την ζωή του και πανικοβλημένος ακολούθησε αυτούς που έτρεχαν.Το απίθανο είναι ότι η μάχη μόλις είχε αρχίσει και το μεγαλύτερο μέρος των δυο στρατών ήταν άθικτο.Κι όμως 60.0000 οπλίτες δεκάδες χιλιάδες πεζοί και 100.000 ιππείς βρέθηκαν να καταδιώκονται απο 30.000 άνδρες.
Ο Δαρείος όμως φοβήθηκε τόσο πολύ για την ζωή του που εγκατέλειψε το άρμα του πέταξε το τόξο και το βασιλικό μανδύα και συνέχισε να τρέχει έφιππος.
Αποτέλεσμα της δειλίας του ήταν η δεξιά περσική πτέρυγα και το κέντρο που αγωνίζονταν οι Έλληνες μισθοφόροι και οι άριστοι Πέρσες ιππείς αγωνίστηκαν γενναία απέναντι στις τάξεις της φάλαγγας και μάλιστα προκάλεσαν και το θάνατο 120 εκλεκτών φαλαγγιτών. Αλλά μόλις ο Αλέξανδρος συμπλήρωσε την καταδίωξη της αριστερής πτέρυγας των Περσών όρμησε απο τα πλάγια στους Έλληνες μισθοφόρους και επειδή εκείνη την στιγμή διαδόθηκε η φυγή του Δαρείου τράπηκαν και αυτοί σε φυγή μαζί με ολόκληρη την δεξιά περσική πτέρυγα.
Η υποχώρηση ήταν άτακτη και καταστρεπτική καθώς ουδείς φρόντισε να δώσει διαταγές απο πρίν για την περίπτωση υποχώρησης αλλά και αν κάποιος έδινε δεν θα ακουγόταν μέσα στο γενικευμένο χαλασμό.Η καταδίωξη συνεχίστηκε για πολλές ώρες καθώς η μάχη άρχισε μεσημέρι και μόνο όταν σκοτείνιασε αποφάσισαν οι Έλληνες να επιστρέψουν στο στρατόπεδο.
Η λεία ήταν τεράστια καθώς και το μέγεθος της σφαγής.Ολο το περσικό στρατόπεδο του Δαρείου,η μητέρα,η σύζυγος,η αδελφή του,ο γιος του και οι δυο του κόρες έπεσαν στα χέρια των Μακεδόνων.Επίσης το άρμα του,άπειρα πολύτιμα σκεύη και 3.000 τάλαντα σε χρυσό.
Λέγεται ότι σκοτώθηκαν πάνω απο 100.000 Πέρσες εκ των οποίων 10.000 ιππείς καθώς και πολλοί άρχοντες.
Απο όλη αυτή την τεράστια στρατιά δεν διατήρησαν τις τάξεις τους παρα μόνο 4.000 άνδρες που μαζί με τον Δαρείο πέρασαν το Ευφράτη και 8.000 Έλληνες μισθοφόροι που κατάφεραν να φθάσουν στην Αίγυπτο.Ο Ελληνικός στρατός δεν έχασε παρά μόνο 300 πεζούς και 150 ιππείς.
Ο Δαρείος χάνει την Ανατολική εξουσία
και η Ασία περνά στην επιρροή 
της Ελληνικής  του Διός  …Συ Νουσία
με  λαμπερά παιδιά  του τα Αλεξανδρινά
στην κόψη των σπαθιών απελευθερωτικά!
Σε ένα ουρανό καθαρό …αλεξανδρινό
σε παγκόσμιο στερέωμα 
Διαχρονικά εκτυφλωτικό!

Επιστολές στρατηγών


Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΑΡΕΙΟ,

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΥ.

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

Πρός ταύτα αντιγράφει Αλέξανδρος, και ξυμπέμπει τοις παρά Δαρείου ελθούσι Θέρσιππον, παραγγείλας την επιστολήν δούναι Δαρείω, αυτόν δε μη διαλέγεσθαι υπέρ μηδενός. Η δε επιστολή η Αλεξάνδρου έχει ώδε:

“Οι υμέτεροι πρόγονοι, ελθόντες εις Μακεδονίαν και εις την άλλην Ελλάδα, κακώς εποίησαν ημάς, ουδέν προηδικημένοι· εγώ δε των Ελλήνων ηγεμών κατασταθείς, και τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας, διέβην ες την Ασίαν, υπαρξάντων υμών. Και γαρ Περινθίοις εβοηθήσατε, οι τον εμόν πατέρα ηδίκουν, και εις Θράκην, ης ημείς ήρχομεν, δύναμιν έπεμψεν Ώχος. Του δε πατρός αποθανόντος υπό των επιβουλευσάντων, ους ημείς συνετάξατε, ως αυτοί εν ταις επιστολαίς προς άπαντας εκομπάσατε, και Ἀρσην αποκτείναντός σου μετά Βαγώου, και την αρχήν κατασχόντος ου δικαίως ουδέ κατά τον Περσών νόμον, αλλά αδικούντος Πέρσας, και υπέρ εμού προς τους Έλληνας γράμματα ουκ επιτήδεια διαπέμποντος, όπως προς με πολεμώσι, και χρήματα αποστέλλοντος προς Λακεδαιμονίους και άλλους τινάς των Ελλήνων, και των μεν άλλων πόλεων μηδεμιάς δεχομένης, Λακεδαιμονίων δε λαβόντων, και των παρά σού πεμφθέντων τους εμούς φίλους διαφθειράντων, και την ειρήνην, ην τοις Έλλησι κατεσκεύασα, διαλύειν επιχειρούντων, – εστράτευσα επί σέ, υπάρξαντος σού της έχθρας. Επεί δε μάχη νενίκηκα πρότερον μεν τους σούς στρατηγούς και σατράπας, νυν δε σε και την μετά σού δύναμιν, και την χώραν έχω, των θεών μοι δόντων, όσοι των μετά σού παραταξαμένων μη εν τη μάχη απέθανον, αλλά παρ’ εμέ κατέφυγον, τούτων επιμέλομαι και ουκ άκοντες παρ’ εμοί εισιν, αλλά αυτοί εκόντες ξυστρατεύονται μετ’ εμού. Ως ουν εμού της Ασίας απάσης κυρίου όντος, ήκε προς εμέ. Ει δε φοβή, μη ελθών πάθης τι εξ εμού άχαρι, πέμπε τινάς των φίλων τα πιστά ληψομένους. Ελθών δε προς με, την μητέρα και την γυναίκα και τους παίδας, και ει άλλο τι εθέλεις, αίτει και λάμβανε. Ό,τι γαρ αν πείθης εμέ, έσται σοι. Και του λοιπού, όταν πέμπεις παρ’ εμέ, ως προς βασιλέα της Ασίας πέμπε, μήδ’ εξ’ ίσου επίστελλε, αλλ’ ως κυρίω όντι πάντων των σών φράζε, ει του δέη· ει δέ μή, εγώ βουλεύσομαι περί σού ως αδικούντος. Ει δ’ αντιλέγεις περί της βασιλείας, υπομείνας έτι αγώνισαι περί αυτής, και μη φεύγε, ως εγώ επί σέ πορεύσομαι, ού αν ής.”

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ:

Σε αυτά απάντησε με επιστολή ο Αλέξανδρος και έστειλε μαζί με αυτούς που ήρθαν εκ μέρους του Δαρείου, τον Θέρσιππο αφού τον διέταξε να εγχειρίσει την επιστολή στον Δαρείο, αυτός δε να μην κάνει λόγο για τίποτα· η δε επιστολή του Αλέξανδρου έλεγε τα εξής:

“Οι δικοί σας πρόγονοι αφού ήρθαν στη Μακεδονία και την άλλη Ελλάδα, προξένησαν κακά σε εμάς, ενώ δεν είχαν πάθει κανένα αδίκημα πρωτύτερα από εμάς. Εγώ δε αφού εκλέχτηκα αρχηγός των Ελλήνων και επειδή ήθελα να τιμωρήσω τους Πέρσες, πέρασα στην Ασία, επειδή εσείς πρώτοι κάνατε εχθρική αρχή. Διότι και τους Περινθίους βοηθήσατε, και στη Θράκη, την οποία εμείς εξουσιάζαμε, έστειλε στρατιωτική δύναμη ο Ώχος. Αφού δε φονεύθηκε ο πατέρας μου από τους συνωμότες που επιβουλεύονταν τη ζωή του, τους οποίους εσείς οργανώσατε, όπως εσείς οι ίδιοι διαδόσατε με κομπασμό με τις επιστολές, αφού εσύ με την βοήθεια του Βαγώα φόνευσες τον Άρση και κατέλαβες την βασιλεία κατά τρόπο άδικο και όχι σύμφωνα με τον περσικό νόμο. Αλλά ενώ αδικούσες τους Πέρσες και ενώ έστελνες εχθρικά γράμματα γιά εμένα στους Έλληνες παρακινώντας τους να με πολεμούν, και ενώ έστειλες χρήματα στους Λακεδαιμόνιους και προς μερικούς άλλους από τους Έλληνες, και ενώ καμμία από τις άλλες πόλεις δεν τα δέχτηκε, μόνο οι Λακεδαιμόνιοι τα έλαβαν, και ενώ αυτοί που εστάλησαν εκ μέρους σου διέφθειραν τους φίλους μου και επιχειρούσαν να διαλύσουν την ειρήνη την οποία δημιούργησα στους Έλληνες – εξεστράτευσα εναντίον σου, ενώ εσύ πρώτος έδωσες αφορμή στην έχθρα. Αφού δε πρώτα νίκησα στη μάχη τους στρατηγούς σου και τους διοικητές σου, τώρα δε εσένα και το στρατό που έχεις μαζί σου καί την χώρα σου κατέχω, αφού μου τα παραχώρησαν οι θεοί, -όσοι από αυτούς που πολέμησαν μαζί σου και δεν φονεύθηκαν, αλλά κατέφυγαν σε μένα, εγώ φροντίζω γι’ αυτούς, και αυτοί με τη θέλησή τους μένουν δίπλα μου και με τη θέλησή τους εκστρατεύουν μαζί με εμένα. Επειδή εγώ λοιπόν είμαι κύριος όλης της Ασίας, έλα σε εμένα· εάν όμως φοβάσαι, μήπως, αφού έρθεις πάθεις κανένα κακό από εμένα, στείλε μερικούς από τους φίλους σου να λάβουν ένορκες διαβεβαιώσεις. Όταν δε έρθεις σ’ εμένα, ζήτησε να λάβεις τη μητέρα, τη γυναίκα, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο θέλεις. Διότι για ό,τι με πείσεις, αυτό θα λάβεις. Και στο μέλλον, όταν στέλνεις κάποιον σε εμένα, έχε υπόψη σου ότι τόν στέλνεις προς το βασιλέα της Ασίας, και ούτε να μου γράφεις σαν ίσος προς ίσο. Αλλά εάν χρειάζεσαι τίποτα, να μιλάς ως προς τον κύριο όλων των δικών σου· σε αντίθετη περίπτωση εγώ θ’ αποφασίσω γιά εσένα με την πεποίθηση ότι με αδικείς. Εάν μου αμφισβητείς την βασιλεία, αφού σταθείς, αγωνίσου ακόμη γι’ αυτήν και μην φεύγεις, διότι εγώ θα βαδίσω εναντίον σου οπουδήποτε κι αν είσαι.”

(Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις, Βιβλ. Β΄)

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, “ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΔΑΡΕΙΟΝ ” *KEIMENO – NTOKOYMENTO ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ!

Η επιστολή ενός στρατηγού!