10. Τηλεμαχικές Αντιληπτικότητες


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Και γιατί ο Όμηρος ο τόσο  ακριβολόγος των Ονομάτων τον γιο του Οδυσσέα το ονομάζει  ΤΗΛΕΜΑΧΟ και όχι ΑΓΧΕΜΑΧΟ;

Ο 20ος αιών θα τελείωνε  με μία καινοφανή ταινία τριλογία και ο 21ος θα άρχιζε με κάτι νέο.

Κλασσικές ερωτήσεις που πρέπει να απασχολούν ένα πολεμιστή ξεκινούν μαζί με την ανάληψη ευθύνης της ύπαρξης του από την πιο μικρή έως την πιο μεγάλη γιατί είναι πάντα αποφάσεις που παίρνει μπροστά στο θάνατο του που τον παρατηρεί. Σκέψεις και λόγια από τα βιβλία του  Κ. Καστανέντα που μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση όταν τα  είχα διαβάσει αναθεωρώντας πολλά πράγματα στην ζωή μου μέσα από αυτή την φιλοσοφία θέση  και λογική, αυτή, του πολεμιστή.

Ξεκινώντας αυτό το ταξίδι μου στην μπλογκόσφαιρα έπρεπε να απαντήσω:

Τι θέλω να κάνω;

 Ποιος είναι ο στόχος και ο σκοπός;

Γιατί το κάνω;

Πως θα το κάνω;

Ήξερα πως ήθελα να διερευνήσω το  γνωστικό πεδίο της αντιληπτικότητας  διαδικτύου μέσα από τα Ομηρικά Έπη .

Να διευρύνω την αντίληψη μου μέσα από ότι είχα διαβάσει, είχα  σκεφτεί και γράψει μέχρι τότε.

Να  κάνω το ταξίδι του Οδυσσέα μέσα από την θάλασσα του διαδικτύου.

Να αποδείξω πως μπορεί να φθάσει κάποιος στην Ιθάκη με οδηγό  και χάρτη  τον Λόγο τον Ομηρικό και το….. «πώς»  τριβέλιζε το μυαλό μου  αρκετό καιρό.

Ρωτάω τον Δον  Λεόν

-Πως;

–  Όπως θα το έκανε ο  Όμηρος,  μου απαντά αμέσως  σχεδόν μονολεκτικά.

Αν ήταν  σήμερα ο Όμηρος  τι θα έκανε; Ό,τι έκανε και τότε που έγραψε τα Έπη τα Ομηρικά.

Ραψωδός από σπίτι σε σπίτι, από προφίλ σε προφίλ, από μπλογκ σε μπλογ κλπ, εξιστορώντας  τραγουδώντας, συνδέοντας ανακεφαλαιώνοντας γεγονότα ιστορικά συλλογικά προσωπικά σε ένα πλούσιο θέατρο του ομηρικού δρόμου.

Ούτε το σφυρί του  Ήφαιστου να με είχε χτυπήσει , δε θα είχα βγάλει  έτσι την σοφή Αθηνά.

Ο Βίτο συμφώνησε σοβαρά, ο Μάικλ έκανε μια τούμπα  ανάποδη και ορθή από την χαρά, η Κίντο έγνεψε καταφατικά.

Να μη ξεχάσεις συμπληρώνει ο Λεόν, πως ο σκοπός για να έχει αξία και ισχύ δηλώνεται από  αρχή και η γραμμή να είναι αδιάσπαστη συνεπής και συμφώνως προς αυτή.

Παρατηρητές και παρατηρούμενα αντικείμενα, υποκείμενα και διάφορα παντός είδους πετούμενα μπορούν να επιλέξουν τι θα παρατηρήσουν αλλά  δεν μπορούν να ισχυρισθούν ότι δεν υπήρχε μπροστά τους η ανακοίνωση του  στόχου και του σκοπού καθ όλην την διάρκεια της παρατήρησης και της καταγραφής σε παρουσία ή απουσία συνείδησης αντιληπτικής.

Από τις αναμνήσεις μιας  μπλόγγερ

Ροκ Διαδικτυακή Οδύσσεια

συνεχίζεται…..

Advertisements

9. Ιστορίες Κουνελιών


Μάτριχ 01 Ο Μορφέας Ο.Ε

…..σε ό,τι χρώμα θέλετε

Από εδώ έως την Αιωνιότητα

Ο αιών ο εικοστός θα τελείωνε  με μία καινοφανή ταινία τριλογία  για τα κινηματογραφικά   δεδομένα που συζητήθηκε  πολύ  από το κοινό και τους κριτικούς με διάφορες συνωμοσιολογικές  θεωρίες να βρίθουν σε υπερβολές, το ΜΑΤΡΙΞ. Κρατάω τις απαραίτητες αποστάσεις από καλπάζουσα  κινδυνολογία ουφολογία  προς χάρη της νηφαλιότητας της γνώσης  και ερεύνησα το θέμα στοχαζόμενη στην φιλοσοφική κυρίως  βάση και ερμηνεία του. Ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα. Έχω δει πολλές και καλές ταινίες και πάντα απολαμβάνω το πνεύμα του σκηνοθέτη ιδίως όταν είναι σπινθηροβόλο.  Το ΜΑΤΡΙΧ  ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση  και θα έβρισκε   αρκετούς μιμητές αλλά  ήταν δύσκολος ο συναγωνισμός με το πρωτότυπο. Επειδή είχα αρχίσει να μελετώ επισταμένως  τα Ομηρικά Έπη  και τα είχα τοποθετήσει στο κέντρο ενός εξερευνητικού κύκλου γνώσης προσπάθησα να βρω την αντίστοιχη αλληγορία  στην σύνδεση και την ερμηνεία των δύο  πηγών αλλά στάθηκε αδύνατο.  Αμεσα δεν υπήρχε. Μία χαλαρή αναφορά στο πρόσωπο του Τηλέμαχου με τον Νίο λόγω της νεότητος  , η  τύφλωση του  και η άμεση όραση των ενεργειακών πεδίων που ρέουν στο σύμπαν  χωρίς προγράμματα μετάφρασης θυμίζει τον  τυφλό Όμηρο αλλά με βάση τις αξιωματικές προτάσεις που είχα τοποθετήσει  για να είμαι συνεπής  ,η ερμηνεία ήταν πτωχή και ελλιπής. Εκείνο που  με προβλημάτισε ήταν η πρωταγωνιστική μορφή του Μορφέα,  μεγάλη μορφή στην Ελληνική Μυθολογία από την εποχή του Πρωτέα καθώς συνδέεται με τον ύπνο, το όνειρο,  την ονειρική προσοχή και του Ασκληπιού την αποτελεσματική θεραπεία. Ολόκληρο το θεμελιώδες  αξίωμα   υπόσταση της ταινίας στηρίζεται προφανές στην σπηλιά του Πλάτωνα δοσμένο με ένα καινούργιο τρόπο  λαμβάνοντας υπ όψιν τις σύγχρονες συνθήκες τηλεπικοινωνίας  ανθρώπων και μηχανών με μία σύνδεση  πολιτισμικής  κουλτούρας από  διαφόρους λαούς μύθους και παραδόσεις.

Τα Ομηρικά Έπη σαφώς δεν έχουν εμφανή σύνδεση με την ταινία, δεν μπορεί να βρει κανείς πουθενά εκεί τον Οδυσσέα , με τις υπεράνθρωπες ιδιότητες του Νίου, όμως  ο Ηρακλής νυμφευμένος  με την Ήβη  πλησιάζει πιο πολύ αυτή την ερμηνεία. Είχα ασχοληθεί  με τους  άθλους του Ηρακλή  και είχα πάρει το α΄ βραβείο σε ένα διεθνή διαγωνισμό  το 2000 στην Αστόρια της Ν. Υόρκης.

Λίγο πριν αναχωρήσει για την αιωνιότητα είχα την χαρά να γνωρίσω και να συζητήσω για τα θέματα που με απασχολούσαν με τον  σκηνοθέτη . Θ. Αγγελόπουλο στο Ολύμπιον κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης  . Μετά το πέρας της ομιλίας του για «Το λιβάδι που δακρύζει» συνοδευόμενη με τον μικρό γιο μου που άκουγε υπομονετικά   αναπτύξαμε το θέμα φιλοσοφικά.

Συμφωνήσαμε πως ο Ηρακλής είναι ανώτερη οκτάβα από τον Οδυσσέα που είναι στο μέτρο του ανθρώπου.

Παραδέχτηκε πως η μεταφυσική που αποπνέει το έργο του «Μια αιωνιότητα και μια μέρα»   ήταν αποτέλεσμα της συνειδητοποίησης με το  τελεσίδικο ραντεβού που έχουμε όλοι μας. Και το Μάτριχ είναι πλέον μέρος της ζωής μας μαζί με το 1984 του  Όργουελ και  «ο εμφύλιος¨ συνεχίζεται σε άλλα  αιθερικά πεδία.

Ενδιαφέρθηκε για το έργο μου τον Ηρακλή και το άφησα στον γραμματέα του να το μελετήσει κάποια στιγμή ευχαριστώντας τον για την συζήτηση  μας.

Τον Ιανουάριο του 2008 ύστερα από ένα ντοκυμαντέρ στην ΕΡΤ για τα μπλογκ και τους μπλόγγερ αποφάσισα να εξερευνήσω το ερώτημα που με απασχολούσε τα βράδια χωρίς καμιά κρατική επιχορήγηση και χωρίς ποτέ να ιδρύσω καμία ΜΚΟ.

Τι είναι το Μάτριξ;

Τι είναι το διαδίκτυο, η σύγχρονη μορφή τηλεπικοινωνίας;

Και γιατί ο Όμηρος ο τόσο  ακριβολόγος των Ονομάτων τον γιο του Οδυσσέα το ονομάζει  ΤΗΛΕΜΑΧΟ και όχι ΑΓΧΕΜΑΧΟ;

Για  ανήσυχους  ιστολόγους  και  το Α΄ Συνέδριο Γνωριμίας των Τηλε Ιστολογίων της Θεσσαλονίκης.
Θέμα: Ο ρόλος των ιστολογίων στην διαμόρφωση της νέας αντιληπτικότητας της συνείδησης.

Από τις αναμνήσεις μιας  μπλόγγερ

Ροκ Διαδικτυακή Οδύσσεια

συνεχίζεται…..

8. Ιστορίες Ανθοδοχείων


ανθοδοχείο Ομηρική ΠολιτείαΤα βάζα παραμένουν  ίδια λέει ο Θουκυδίδης μαζί με την φύση του ανθρώπου που δύσκολα αλλάζει. Ζητείται χρώμα για θάλασσες χωρίς  καπέλο

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑλΛΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ !!!
Πάρε ένα φεγγάρι, Αυγουστιάτικο κατά προτίμηση
Κρέμασε το ψηλά στο ουρανό, στην Ακρόπολη του Σύμπαντος φλόγα υπερσυντέλικη, γνώση από φλοίσβο μυθολογικό.
Πάρε και μια θάλασσα πλατιά και την Αγάπη σου αγκαλιά.
Ένα κοχύλι από το Αιγαίο και ένα κούτσουρο από την Θεσσαλία
για να φτιάξεις την μεγάλη ενότητα…….
Μουσική από ένα αηδόνι που για την Ομορφιά τραγουδά και…. ρώτησε το.
Ρώτησε το για τον άνθρωπο, την ζωή, τον θάνατο, τον πόνο, την χαρά, τον έρωτα την αγάπη για ένα δρόμο με καρδιά.
Ρώτησέ το για το Άπειρο που μπορεί να βρίσκεται…και μετά ξεκουράσου και περίμενε τις απαντήσεις….
Κάποια στιγμή θαρθούν, δεν μπορεί, ίσως σε ένα παγκάκι μεταομηρικά…

Εμπνευσμένη λοιπόν από τον αγαπητό subcomandante  Μάρκος έγραψα ένα ποίημα κάποια μενεξεδένια δειλινά σε κάποια  παγκάκια μοναχικά.Αυτό μου το ατόπημα ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων  και ριζικών αλλαγών στο χάρτη των φιλικών  συναλλαγών. Τέτοια επίδραση είχε στην αλλαγή  των συμπαντικών  κόσμων.Ζητούσανε επίμονα  και επιτακτικά, οι φίλοι μου, πρακτικές  οδηγίες και διδασκαλίες  και όχι ποιητικές . Τέτοια θέληση και επιμονή για μάθηση εργασία  και πρακτική εφαρμογή  ήταν  αξιοθαύμαστη πραγματικά. Έχω γράψει πολύ πιο ρηξικέλευθα άρθρα αλλά αυτό το αποτέλεσμα της διακριτικής  ποίησης μου με άφησε κατάπληκτη , τόσο που το σκέπτομαι σοβαρά  να  γράφω μόνο ποιήματα. Για ολοφάνερη άμεση  αλλαγή των διάφορων κόσμων τελείως αποτελεσματική.

Όταν αναρτήθηκε στο προφίλ της  Κλειούς  ασκήθηκε   έντονη  κριτική    από «καλούς φίλους»  με  δεινή  πολεμική εισβολή. Εισβάλανε με λάβαρα ημικύκλια  κυκλικά,  φωτογραφίες εγκαταλελειμμένων κτιρίων, τον Οδυσσέα σύμβολο  σε ρακέτες  εξόχως σημειολογικά, χτυπούσανε πόρτες παραθύρια, σπάζανε τραπέζια, βροντοχτυπούσανε τις χάντρες πάνω τους   για να με ξυπνήσουν με διάφορα ηλίθια  υπονοούμενα,  βγάλανε τα πόμολα από τα παράθυρα  στην επέλαση της ηρωικής  πολιορκίας του σύγχρονου Τζέκις Χαν. Δεν ήταν κάν  τσικνοπέμπτη όπως σήμερα. Σεπτέμβρης  4  του 2013 στην μελαγχολία του όταν πέφτανε οι  μάσκες στην ελεγεία του.

Είχα καιρό να γράψω στο ΦΒ.  Σχεδόν χρόνο. Για πολλούς λόγους. Ο ένας ήταν και είναι  ότι πάντα  αποφεύγω να αποκτώ συνήθειες και εξαρτήσεις. Λατρεύω τον σουρρεαλισμό, οπωσδήποτε διευρύνει την ευρύτητα του πνεύματος  αλλά όταν ορίζεται ως έτσι. Αυτό με ξεπερνούσε. Ανάρμοστα  άθλια σχόλια.Απεγνωσμένα διαβήματα στον  ανεξίθρησκο  ΟΗΕ με ομολογίας πίστης. Να δηλώσουμε μειονότητα στην χώρα μας για να γίνουμε πολλοί. Διαχωρισμός των χριστιανών  πατεράδων των αλλαδαπών,  από τους αυτόχθονες γιους τους και το κυριότερο, αποζημίωση  στους  «γηγενείς»  Έλληνες από τους εποικιστές αποικιστές Ινδιάνους και Πέρσες μαζί με τους Ετρούσκους της άνω Ιταλίας. Οι Εσκιμώοι ακόμη  διερευνούν  το θέμα των αποζημιώσεων   τόσο απότομα που ξυπνήσανε….

Ρωτάω τον Δον Λεόν

-Τι γίνεται τώρα;

Η νηφάλια απάντηση του με καθησύχασε.

-Άφησέ τους να εκδηλώσουν όλα τα ειλικρινή   «φιλικά τους συναισθήματα»Είναι το καλύτερο δώρο που μπορείς να τους κάνεις στο πέρασμα της ηλιακής καταιγίδας εν μέσω τρικυμίας.

Ακολούθησα την συμβουλή του στα άλλοθι της Μαρίνας των τρικυμισμένων βράχων.

Μα τι γύρευα; ;;;

Σε ειλικρινή  ομολογία αυτοπροσδιορισμό  με αρκετή υπερηφάνεια , αποφεύγω να έχω προκαταλήψεις για το χρώμα την καταγωγή το μορφωτικό  επίπεδο τις διάφορες ερωτικές προτιμήσεις , τις θρησκευτικές  ενασχολήσεις και τις πολιτικές φιλοσοφικές  αντιλήψεις  κάποιου.

Δέχομαι αυτό που δηλώνει και επειδή  θέλω να αποφύγω τον  άχαρο  ρόλο του αστυνόμου  Σαίνη αποφεύγω και το σύνδρομο του  σχολαστικιστού  Σερλοκ  Χολμς.Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στον χρόνο τον πανδαμάτορα που πάντοτε αποδεικνύει τι είναι, τι θέλει κάποιος και  ποια τα πραγματικά του κίνητρα. Δεν με έχει διαψεύσει ποτέ, μεγάλος καλλιτέχνης και δικαστής.Το υιοθετώ γιατί  είναι πιο ξεκούραστο έτσι πιο αρμονικό.

-Γιατί  ξαναρωτάω τον Δον Λεόν;

-Γιατί είναι στην φύση του Σκορπιού το δηλητήριο και η αυτοκαταστροφή είπε, ο υπέροχος ντάντυ, στο ρόλο του Γκάσμπυ  και μου θύμισε το παραμύθι  με βατραχάκι και τον σκορπιό που του ζήτησε να τον περάσει  απέναντι σε ένα ποτάμι  χωρίς γέφυρα. Ιστορία πολύ διδακτική και διαχρονική.

Θυμήθηκα και η ίδια την  ιστορία του ευνόητου  Ντοστογιέφσκι για τον  αδέξιο επιληπτικό πρίγκιπα Μίσκιν στον Ηλίθιο του, όταν  καλεσμένος στην δεξίωση της πριγκίπισσας σπάζει το βάζο παρ΄  όλο που τον είχε προειδοποιήσει να το προσέχει .Ήταν μοναδικό κομμάτι συλλεκτικό.

Το χρώμα της προδοσίας είναι πάντα μαύρο αλλά το γυαλί και το  βάζο που σπάζει  ήταν πάντοτε λευκό.

Τα λουλούδια του ανθοδοχείου στους κυρίους και τις κυρίες της  εύθραστης  ενοχής….από μένα

Από τις αναμνήσεις μιας μπλόγγερ

Ροκ Διαδικτυακή Οδύσσεια

συνεχίζεται…..